maandag 27 maart 2017

Miet en Griet 56

Voor wat hoort wat

Omwille van de vrede houdt Miet haar zuster vanavond gezelschap tijdens 
Boer zoekt vrouw. Griet heeft haar bijgepraat over vorige week, hoe in elk geval twee vrouwen hun verstand hebben gebruikt en zelf de handdoek in de ring hebben gegooid. De boeren die het overkomt wordt het op deze manier gemakkelijk gemaakt.
Riks, eeuwig met de handen in de zakken of met enorme werkhandschoenen aan lijkt niet erg onder de indruk van het vertrek van Claudia. 
Ook Marc reageert nogal onderkoeld op de tranen van Irene.
Ondertussen stuurt Olke de vegetarische Harriët naar huis. Volgens zijn vader past een vrouw die geen vlees eet niet in de familie.
In Roemenië bezorgt David Jorien een berg verdriet. Zij heeft zich iets te rijk gerekend.
Herman, die al vroeg moest kiezen, schiet niet op in de driehoek met zijn twee dames. Zijn moeder probeert wat grip op de situatie te krijgen.
Miet heeft met dit nieuws onder haar schild geen hoge verwachtingen van wat ze vanavond gaat zien.

Op weg naar de keuken van restaurant Zeeschuim ziet ze op de leestafel een blad liggen.
Haar oog valt op een foto van een vent die languit op een zwarte vleugel ligt.
De kop erboven luidt: ‘Kan mijn piano mee naar de Tweede Kamer?’ 
Eigenlijk wil ze dat artikel liever lezen dan naar die saaie boeren kijken, maar ze besluit om Griet haar zin te geven.
Halverwege de uitzending afhaken kan altijd nog.
Miet moet al snel moeite doen om zich niet te vervelen. Bij Olke worden door het Famke en Sunshine eieren gebakken en Texaanse laarzen gekocht. 
De picknick moet losjes lijken maar Miet haar schild gaat van de gedwongen sfeer extra strak staan.
In Canada staan twee vrouwen in de sneeuw, met gevaar voor eigen leven, tussen twee grote landbouwwerktuigen om de boel aan elkaar te koppelen. 
Hier kun je in elk geval zien dat Marit vast besloten is Riks aan de haak te slaan.
De moestuin in Frankrijk biedt gelegenhied tot een diepgaand gesprek. 
Herman wordt er niet veel wijzer van.
In Zambia geeft het spelevaren op de waterscooter nog enige golfbeweging en Marc mag zonnebrandcrème op een paar schouders smeren. Zo te zien gaat hem die handeling niet slecht af.
Als In Roemenië David een vuurtje stookt en letterlijk en figuurlijk een rookgordijn optrekt, vindt Miet het genoeg geweest. Ze trekt zich terug op de leestafel. Wat verder nog gebeurt met de boeren hoort ze wel van Griet. Die is nog niet uitgekeken op de zelf gekozen martelgang.

Miet leest dat het de nieuwe partij, Forum voor Democratie, is gelukt bij de laatste verkiezingen, vanuit het niets, twee zetels in de Tweede Kamer te bemachtigen.
De grootste zorg is nu dat de vleugel van een van de heren niet in zijn toekomstige werkkamer past. Miet begrijpt er niets van. Behalve boeken schrijven en een dubieuze mening geven heeft de man nog geen enkele prestatie geleverd en nu al noten op zijn zang.
Landsbelang moet toch het belangrijkste zijn waar je in Den Haag mee bezig bent. Pingelen op je piano doe je maar thuis in je vrije tijd. Het lijkt haar een vent om in de gaten te houden, mogelijk een doelwit om eens flink jeuk te bezorgen. Nu alleen nog zien of ze Griet mee kan krijgen. Desnoods gaat Miet, om haar zus in de juiste stemming te krijgen, volgende week weer een halfuurtje tussen de pannen zitten.
Voor wat hoort wat.

vrijdag 17 maart 2017

Miet en Griet 55

Twan doet verslag

Voor de zandkuil van de gezusters Zandvlo stampt hun vriend Twan Zeemeeuw geestdriftig heen en weer. Miet krijgt hem als eerste in het vizier. Ze laat het afwasje staan, waarschuwt Griet en rent naar buiten om de meeuw te begroeten.
‘Dat is lang geleden, blij je te zien. Heb je de hele winter op Texel gezeten?’

‘Zo ongeveer wel, samen met Chiel nog een kort uitstapje naar Schiermonnikoog gemaakt. 
Daar was tante Wanda weer eens in actie gekomen tegen de voorgenomen gasboringen en die demonstratie hebben we gesteund.
Politici onderflatsen is onze specialiteit. Henk Kamp zijn pak kon na afloop naar de stomerij. Eigenlijk hadden we dat in Groningen ook moeten doen, maar daar was het onheil al geschied. 
Als de NAM daar te lang treuzelt met geld uitkeren zouden ze best eens doelwit van de Groningse meeuwenkolonie kunnen worden.
Voorlopig gaan we nog probleemloos ons gang en hebben we van maatregelen tegen ons soort niet te vrezen. MevrouwThieme heeft met de verkiezingen toch maar mooi een paar zetels binnengehaald, voor ons meeuwen is dat goed nieuws.
Met een stel soortgenoten uit Scheveningen hebben Chiel en ik dat op gepaste wijze gevierd. 
Bij de patattent voor het Binnenhof lagen de lekkernijen ruimschoots voor het oprapen. 
Alleen de restanten van een broodje shoarma heb ik dit keer links laten liggen.
Jullie weten dat mijn achternicht Geertruida (van oorsprong uit Marokko, vroeger heette ze Chadir) als logo voor de PVV dient, nou die weet van blijdschap niet waar ze fladderen moet en maar krijsen dat ze gewonnen hebben. Haar baas weet nog steeds niet dat ze niet in Nederland uit het ei is gekropen en dat wil ze graag zo houden. Mij zit ze niet meer in de weg op die vlag. Het wordt alleen lastig als we haar aanvoerder een lesje willen leren. Ik vermoed dat ze de komende tijd veel wind zal vangen. Het gaat spannend worden in Den Haag. 
Als jullie daar iets van willen meemaken, roep gerust. Twan is er voor al uw vliegreizen.’

Griet tempert zijn enthousiasme. ‘We zijn niet van plan ons dit seizoen met politiek te bemoeien. Het ligt allemaal veel te ingewikkeld voor een paar simpele zandvlooien.
Straks vraag je ons nog om Rutte te hulp te schieten en buiten de landsgrenzen ons gif af te zetten.’

‘Ik vraag helemaal niets, ik bied enkel een plezierreisje Den Haag aan, wat is daar mis mee?’

Miet ziet bij deze opmerking haar kans schoon. ‘Hij heeft gelijk Griet, wat is er mis met een gezellig uitje?’

‘Er is iets mis met het reisdoel, Miet. Den Haag is een slangenkuil. Ik trap er dit keer niet in. 
We volgen het nieuws wel op de leestafel in restaurant Zeeschuim.’

‘We? Jij komt daar enkel om te zien hoe de boeren met de hunkerende vrouwen sollen. 
Jij hebt nog nooit op die leestafel gezeten. Laat staan dat je weet welke kranten daar liggen.’

‘Oh wat is ons Mietje weer op dreef. Doet alsof ze al dat zogenaamde nieuws tot zich kan nemen. 
Wij zandvlooien hebben een klein korrelig brein, wanneer accepteer je dat nou eens. We hebben geen verstand van politiek en zullen het ook niet krijgen.
Wij zijn geschikt om de mensheid jeuk te bezorgen en daar is alles mee gezegd.’

Twan maakt een eind aan het geruzie. ‘Ik zou dat tochtje niet te snel afschieten. 
Als het op kibbelen aankomt, zouden jullie in Den Haag geen slecht figuur slaan.’

Die opmerking landt in de breintjes van de zussen. 
De komende dagen is er voldoende stof tot nadenken.

maandag 13 maart 2017

Miet en Griet 54

Wauw, supergaaf, ja leuk

Griet heeft zich vorige week alleen tussen de pannen genesteld.
Zus Miet zit thuis, geen zin in de avonturen van de boeren en hun dames.
Ze mist daardoor het tranendal op de luchthaven. Daar ziet Harriët, onderweg naar Texas, opeens beren op de weg.
Yvon springt bij en staat als een waakhond bij de incheckbalie toe te zien dat deze twijfelaar hoe dan ook vertrekt. Op weg naar de diverse locaties is er de nodige verbazing. In Texas valt de uitgestrekte vlakte op, maar er is een enthousiasteling die tijdens de autorit al weet dat ze hier wel zou kunnen wonen. Deze dame is vast van plan boer Olke aan de haak te slaan. 
Bij Riks wordt het duidelijk dat hij meer op zoek is naar een huishoudster dan naar een liefhebbende echtgenoot. Ook hier loopt er eentje zienderogen warm.
Marc voelt zich niet op zijn gemak met drie vrouwen om zich heen. 
Griet heeft met hem te doen.
Op de desolate bedoening van David verloopt het wat soepeler. Hoewel een van de dames toch echt had gedacht dat hij in Boekarest zou wonen. 
Het landschap valt haar niet mee, maar ja ze ziet wel wat in de boer.
De drie giebels van Herman storten zich op de muziek. Het lijkt daar een gezellige avond te worden.

Griet denkt terug aan de tijd dat Miet de gekste capriolen uithaalde om bij motorvlo Luigi in de buurt te zijn. 
http://ferrara-mietengriet.blogspot.nl/2016/01/miet-en-griet-21.html.  Ze is nog altijd van mening dat roze wolken bloedgevaarlijk zijn. Nuchter nadenken is er niet meer bij. Griet wordt zo onderhand misselijk van het feit dat bij alle boeren alles wauw, supergaaf en leuk is. 
Zouden die vrouwen echt niet zien in welke wereld ze zich storten. In deze aflevering overheerst, behalve de tilapiakwekerij van Marc, het kale landschap. 
Yvon sluit slim af met de woorden dat de volgende week boer Herman een van de dames naar huis gaat sturen. Word je toch nieuwsgierig wie van de muzikantjes dat lot treft en dus zit Griet vanavond weer in de keuken van restaurant Zeeschuim.

Miet besluit mee te gaan om de zondagskrant te lezen. 
Er is onrust in Rotterdam. Die stad is dit weekend eerder een kookpot dan een smeltkroes van diverse culturen.
Ze heeft gehoopt dat Twan Zeemeeuw langs zou komen voor een vlucht naar de havenstad, maar helaas hij laat zich nog altijd niet zien. Die zit waarschijnlijk met zijn maat Chiel op Texel betere tijden af te wachten. Miet had dat gedoe in Rotterdam graag van bovenaf bekeken.
Flink hoor die Rutte, heeft opeens de rug recht en zijn poot stijf. 
De burgemeester verdient zeker een applaus, die moet maar zien de boel in goede banen te leiden. Terwijl Miet leest hoe de minister van gezinszaken uit Turkije het land is uitgezet, ziet Griet hoe de vrouwen van Yvon zich vrijwillig uitleveren. Ze valt bijna van de plank als ze hoort dat een van de dames een zoontje van zeven in de aanbieding heeft en dat moeders zich afvraagt hoe dat moet gaan passen in het verre Canada op een afgelegen boerderij. 
Stiekem hoopt Griet dat Riks niet voor deze vrouw kiest.
Bij alle boeren is het ook vanavond saaiheid wat de klok slaat. Echt spetteren wil het niet. 
Arme Marc weet zich nog steeds geen raad. Riks doet amper moeite om aardig over te komen. Wie voor hem gaat moet hem nemen zoals hij is. 
Dat kun je van David niet zeggen. Hij lijkt de enige die zich serieus bezighoudt met de keus die hij moet maken. Eigenlijk verveelt Griet zich danig, maar nieuwsgierigheid wint het ook nu weer. 
Ze zit de voorstelling uit en ziet dat de vrouw, die als enige aan Herman zijn gevoel heeft zitten peuteren, het veld moet ruimen. Herman geeft zich niet zomaar bloot, dat moge duidelijk zijn.
Net als Griet denkt voor dit seizoen wel klaar te zijn met Boer zoekt vrouw, meldt Yvon de nieuwe cliffhanger. Olke gaat volgende week te rade bij zijn ouders.
Vrouwenkeuring in Texas. Wauw, supergaaf, dat wil Griet niet missen.