vrijdag 20 oktober 2017

Miet en Griet 64

Miet en Griet jutten nieuws

Na het afscheid van het zomerseizoen hebben de gezusters Zandvlo een rustig bestaan. Ze verdoen de tijd met het lezen van het lokale Sufferdje, vegen hun stoepje schoon en houden het zandkuiltje op orde. Regelmatig zitten ze met hun vriend Twan de zeemeeuw onder een bankje aan de boulevard. 
De vogel maakt dagelijks vlieguren tussen de naburige stad en het strand van Egmond aan Zee. Onderweg pikt hij, behalve eten, ook nieuwsfeitjes op die hij met zijn vriendinnen deelt.

‘Hebben jullie het al gehoord? Premier Rutte heeft een nieuw soort Nederlander bedacht. De zogenaamde gewone Nederlander. 
Wij zien hier toch dagelijks Nederlanders op het strand en op de terrassen, veel is er niet aan te zien. Ze eten hun patatje met, drinken een biertje, smijten afvalzakjes van zich af, laten hun honden uit op het strand en kijken net even de andere kant op als hun viervoeter zijn drol draait.
Die mensen lopen er al jaren en zijn in mijn ogen heel gewoon. 
Door zo’n opmerking raak je toch nieuwsgierig naar de bijzondere Nederlander.’

Miet denkt met hem mee. ’Misschien vindt Rutte, nu hij na lang vergaderen een nieuwe ploeg voor zijn karretje gaat spannen, dat hij de ingedutte landgenoten wakker moet schudden met zo’n prikkelende opmerking. De manier om aandacht te krijgen voor de stoelendans rond belangrijke benoemingen. Bekende en onbekende namen duiken op, zag ik in een weggewaaide krant. Ook van lieden die het in de afgelopen jaren helemaal niet zo goed hebben gedaan. Staatssecretaris Kwiebus die de belastingdienst op orde moest brengen en daar niet echt in slaagde mag zich met de economie en het klimaat gaan bemoeien. Financiën en economie begrijp ik, maar of dat kan samengaan met klimaat vraag ik me af. Tegenstrijdige belangen, je zal er maar de baas over zijn. Ik benijd de man niet. Gedoe over vliegvelden, windmolenparken, gaswinning, om maar een paar belangrijke zaken te noemen. We gaan vast veel van hem horen.
Die twee kuikens Fokke en Sukke hebben er in het NRC Handelsblad al een spotprent aan gewijd. 

Griet valt haar zuster in de rede. ‘Flauwe grap, Miet. De man heet Wiebes.
Waar haal jij al die wijsheden vandaan? Toch niet uit het Sufferdje. 
Via Sjef Kokkel zijn leestafel kan het niet komen, daar ben jij de laatste weken niet geweest. Volgens mij struin jij stiekem de boulevard en het strand af om verwaaid nieuws te lezen. Valt me tegen van je, Miet. Ik dacht dat wij hadden afgesproken dat we ons niet meer in politiek zouden verdiepen.
Heb je geen leuker nieuws, Twan? Mij boeit het Haagse niet, ze doen maar. Eindeloos vergaderen, de kool en de geit sparen, daar red je het niet lang mee in de politiek. Let op mijn woorden. Dit kabinet gaat het geen vier jaar uitzingen.’

Voor Twan kan antwoorden laat Miet zich horen. ‘Voor een zandvlo die het niet boeit maak je anders rake opmerkingen. Volgens mij zit jij bij Sjef Kokkel na het kijken van “Heel Holland bakt”, nog minstens een uur op de leestafel. 
Mij verwijten dat ik verwaaid nieuws zoek, jij bent geen haar beter.’
Betrapt sluit Griet haar scherpe bekje.

‘Wel dames, jullie hebben weer iets om op te broeden. Succes ermee.’

Terwijl Twan landinwaarts vliegt, keren de zusters in ijzig zwijgen terug naar hun zandkuil.

vrijdag 1 september 2017

Miet en Griet 63

Afscheid van het zomerseizoen

De zusters Zandvlo hebben zich ingegraven in hun zandkuiltje.
Gisteren hebben ze nog genoten van prachtig weer, maar vandaag rest niets dan flinke buien. Vooral Griet wordt er narrig van. Het einde van het zomerseizoen nadert met rasse schreden wat instortingsgevaar van hun onderkomen met zich meebrengt. Zelfs aan de voet van de vuurtoren, waar ze na een overwintering zijn blijven wonen, is het niet helemaal veilig.
Miet vindt het sacherijn en de zorgen van haar zuster, na één dag regen, nogal misplaatst.

‘Kijk naar die arme mensen in Houston en Zuid-Azië, die hebben pas recht van klagen. Aardverschuivingen, overstromingen, gebrek aan alles en voorlopig geen uitzicht op verbetering. In Houston hebben ze nog het geluk dat een beroemdheid een miljoen dollar doneert. Natuurlijk is het een druppel op een gloeiende plaat, raar gezegde trouwens als je in de nattigheid zit, maar je vraagt je af, als ze zoveel te geven heeft, waarom ze dan ook niet een bedragje in de pot voor Zuid-Azië stopt.
Die Trump met zijn beweegbare ledematen maar roepen dat het allemaal goed komt. Voorlopig investeert hij in de verkeerde zaken en lapt hij het klimaat aan zijn laars. Je zou wensen dat die man eens een paar natte voeten haalt, maar met de nodige towers ter beschikking zit hij al snel hoog en droog.
Wees blij dat we aan de Nederlandse kust wonen, ons kuiltje zal niet snel vol lopen. Wat betreft de waterwerken is het in dit land goed geregeld. Wij krijgen enkel natte pootjes van het klamme zand, een beetje zandvlo kan daar tegen.’

Griet weet dat haar zus gelijk heeft, maar vandaag is ze niet in staat dat toe te geven. Zorgelijk tuurt ze naar het strand waar de Egmonders zijn begonnen hun strandhuisjes af te breken. Het zandkuiltje mag dan voor water veilig zijn, maar instorting is in deze tijd van het jaar een reëel risico.
De wielen van de trekkers met zwaar beladen opleggers trekken diepe sporen in het zand en rijden dreunend langs de vuurtoren. Griet hoopt dat ze het zomerseizoen zonder renovatie of wederopbouw kunnen afsluiten. 
Terwijl ze een ronkende trekker nakijkt verzucht ze: ‘Ik zal blij zijn als het eerste weekend van september achter de rug is en het strand ontdaan is van de tijdelijke huisvesting. Tot Pasen is de blanke top der duinen weer zonder obstakels zichtbaar. Hopelijk schittert de komende weken nog wat zonnegloed.’

foto internet

zondag 6 augustus 2017

Miet en Griet 62

Twan tikt een eitje

Aan de voet van de vuurtoren in Egmond aan Zee liggen de gezusters Zandvlo in hun ligstoeltjes van de zon te genieten.
Tot nu toe verloopt de zomer rustig.
Griet tuurt naar de vloedlijn waar vriend Twan Zeemeeuw zijn veren staat te schudden nadat hij een duik in de golven heeft genomen. Het is vandaag niet de eerste keer dat ze Twan kopje onder ziet gaan.
‘Moet je kijken Miet, Twan gedraagt zich als een pelikaan? Hij dobbert niet, hij duikt. ’t Is niet normaal.’

‘Met Twan valt altijd iets te beleven, je kent hem toch. Misschien probeert hij een nieuwe vistechniek.’

Als de vogel uiteindelijk naast de strandstoelen van de zusters neerstrijkt zien ze dat het vliegen moeizaam gaat. Over de veren van hun vriend hangt een kleverige gele glans.
‘Wat is er met jou aan de hand?’ begint Griet meteen. ‘Je ziet er vies uit en lijkt wel vleugellam.’

‘Ik ben uitgegleden in de afvalcontainer van restaurant Zeeschuim. 
Normaal liggen daar restanten van mosselen, oesters en eierschalen, maar vanmorgen dreef tussen al dat lekkers vooral eidooier. Ik scharrelde erin rond, gleed uit en ging kopje onder. Ondertussen kreeg ik van het spul binnen en het smaakte zo lekker dat ik besloot een tijdje langer in de container te struinen, zo vaak krijg je niet de kans om rauwe eieren te eten, maar dat had ik beter niet kunnen doen.
Het goedje op mijn veren begon op te drogen en toen ik wilde wegvliegen kwam ik tot de ontdekking dat het als een soort lijm werkt. Met moeite bereikte ik de branding en daar duik ik nu al een halve dag om het hardnekkige spul kwijt te raken. Ik had jullie willen meenemen naar de Canal Parade in Amsterdam, maar ik kom met dit glansmiddel op mijn veren nog niet halverwege Castricum. 
Het spijt me meiden ik kan niet langer blijven ik voel dat mijn verenpak weer begint te verstijven. Ik neem nog een duik.’
Met bezorgde blik bekijken de zusters zijn capriolen. ‘Wat denk je Griet, moeten we hem waarschuwen dat er misschien gif in die eieren zit en dat hij de kans loopt ziek te worden? Sjef Kokkel heeft het vast niet vertrouwd. Er staat niet voor niets een bord buiten met de tekst dat de boerenomelet voor onbepaalde tijd van de kaart is gehaald.’

‘Twan kan wel tegen een stootje, meeuwen zijn snaaiers die eten doorgaans niet volgens de schijf van vijf. Misschien lopen wij wel meer gevaar. Ik las in het Sufferdje dat het gif ook in vlooienbanden zit, aan het aantal viervoeters op het strand te beoordelen hebben alleen vlooien last van dat goedje. 
Hoor je wat ik zeg Miet, alleen vlooien.
Wie weet wat het met ons doet als Twan hier komt buurten.’

Miet kijkt haar zuster doordringend aan. Typisch Griet, die ziet weer eens kans het nieuws uit te vergroten. ‘Ga jij meedoen aan die paniekstrooierij? 
Waag het niet hem de toegang te weigeren, eierstruif stuift niet, het kleeft. 
Hij kan de vleugels amper uitslaan. Als hij een papegaaiduiker was geweest had ie al lang in Ecomare gezeten, maar ja een ordinaire zeemeeuw moet zich maar zien te redden. Hij is hier, zoals gewoonlijk, van harte welkom.’

‘Ja, ja, zelfs een gevederd ei hoort erbij’, mompelt Griet giftig.
Miet besluit die opmerking niet te horen.

dinsdag 2 mei 2017

Miet en Griet 61

Lopend vuurtje

De gezusters Zandvlo vragen zich af wat er aan de hand is met de VVD.
De ene na de andere gezaghebber moet wijken wegens dubieuze praktijken.
Aanvankelijk vinden ze stuk voor stuk dat hen geen enkele blaam treft. 
Zo integer als een pas geboren baby, om na lang touwtrekken uiteindelijk toch het veld te ruimen. Na Opstelten, Teeven, en van der Steur om een paar kopstukken te noemen, ligt nu de voorzitter van de club onder vuur.

‘Het geweten van die lui lijkt gatenkaas’, vindt Griet. ‘Blijkbaar zien ze het verschil tussen goed en kwaad niet meer. In elk geval weten ze op het randje van de wet te balanceren. Als je geluk hebt val je de goede kant op, maar meestal gaat het mis. Terecht, je kan dan wel goed in de slappe was zitten en de wereld aan vrindjes hebben, maar wie zijn gat verbrandt moet op de blaren zitten. Doet die Keizer niet iets in verbrandingsoven? Waar rook is, is vuur. Benieuwd hoeveel lijken er nog uit de kast rollen of zou hij die opgestookt hebben.’

‘Scherpe opmerkingen, Griet. Doe je een rondje gezegdes? Dan heb ik er nog een paar in de aanbieding. Hij loopt zich het vuur uit de sloffen voor de VVD, maar nu wordt hem het vuur na aan de schenen gelegd door een paar wakkere journalisten. Zal je zien dat na een ‘gedegen’ onderzoek door zijn eigen clubleden het geheel een strovuurtje blijkt te zijn. Het schandaal Keizer sterft een langzame dood in de doofpot. Zand erover. Ook een leuke voor een begrafenisondernemer.’

‘Niet zo snel, Miet. Voorlopig hebben die journalisten nog wat ijzers in het vuur.
Wie weet wat er nog smeult, er zijn meer VVD-ers betrokken in deze zaak.
Wat dat betreft kunnen we nog een lading gezegdes loslaten. Dubbele petten, onder één hoedje spelen, de slager die zijn eigen vlees keurt. Oh, oh, wat zijn we integer. Ik vermoed dat Keizer in zijn eigen zwaard gaat vallen.
Om zijn woorden te gebruiken: ‘Als iemand bewijsbaar niet deugt, gaat die er met kop en kont uit.’

‘Mazzel voor de speurneuzen van ‘Follow The Money’ dat ze in Nederland wonen. Elders waren ze al in het gevang gezet.’

dinsdag 25 april 2017

Miet en Griet 60

Hartenboer

Deze week begint het circus rond de boeren vrijdag al.
De dames die er de brui aan hebben gegeven of niet zijn gekozen, zitten bij Jeroen Pauw om te vertellen dat ze uiteindelijk blij zijn met de afloop. 
Ze kunnen niet veel anders, want  gedane zaken nemen geen keer.
Griet kan zich niet aan de indruk onttrekken dat er met de VARA een afspraak is gemaakt. Blijkbaar ligt Matthijs van Nieuwkerk er helemaal uit bij Yvon.
Hij heeft vorige seizoenen waarschijnlijk net iets te veel de spot gedreven met haar programma en dus is ze uitgeweken naar een andere VARA-coryfee. 
Voor hetzelfde geld, of meer, was het Paul de Leeuw geweest. Zo werkt het in Hilversum. Men houdt elkaars broek op.

Uiteindelijk zitten aan het eind van de zoektocht naar de liefde vijf gelukkige boeren op het prachtige schip De Rotterdam. Griet moet weer een beetje snotteren als ze Herman en Fleur over hun liefde hoort vertellen. Komt je vrijer kennismaken met je ouders heeft ie een eigen gebakken taart mee. 
Hoe leuk is dat? Dit stel blijft bij Griet favoriet.
Met de anderen lijkt het ook goed te gaan. Marc voelt zich, zo te zien, wel op zijn gemak op de boerderij van zijn schoonouders in de Achterhoek. 
David heeft met de vriendinnen van Mara geen enkele moeite. Hij zoent ze alsof het oude bekenden zijn. Super!
Riks en Olke zochten, na de mislukte pogingen, het geluk uiteindelijk dichtbij huis. Wat je van ver haalt is lekker, gaat voor deze twee niet op. 
'So vanselluf ging dat duss niet.'

Griet is blij dat het avontuur met de boeren tot een einde is gekomen. 
Ze is wel uitgekeken. Het wordt tijd voor lange dagen voor hun zandkuiltje. 
Lekker commentaar leveren op wat er zoal te zien is op het strand en aan de boulevard. Dat laatste herinnert Griet aan haar zuster die zich op de leestafel weer verdiept in het laatste nieuws of de roddels in de zogenaamde boulevardpers. Ze vindt Miet slapend op het zonnebankbruine decolleté van Rachel Hazes, waarover verhalen de ronde doen die voor Miet ogenschijnlijk slaapverwekkend zijn. Niet zachtzinnig, schudt Griet haar wakker.

‘Wat doe jij nou? Je gaat toch niet liggen slapen op zo’n gevaarlijk plek? 
Als de leestafel eind van de avond wordt opgeruimd loop je kans onder de pulp geplet te worden. Voor je het weet lig je in de container voor oud papier en word je tot echte pulp vermalen.’

‘Ik lag daar gewoon lekker, mag het? Laat het verzinnen van horrorverhalen maar aan de mannen van de roddelpers over. Is het je ooit opgevallen dat de roddeltantes van dergelijke bladen en Tv-programma’s bijna allemaal mannen zijn. Ze behandelen je reinste flauwe kul alsof het wereldnieuws is. Ik ga hier geen namen noemen, maar bij RTL-Boulevard is het doorgaans vijf tegen twee. Let er maar eens op.’

Even zwijgt Griet en dan zegt ze fijntjes: ‘Val jij even door de mand, je leest niet alleen pulp, je bekijkt het zelfs. Jij mag nooit meer iets zeggen over Boer zoekt vrouw.’

Andermaal vertrekken de dames zwijgend naar hun zandkuil.

maandag 17 april 2017

Miet en Griet 59

Bedank foor die bloeme

De wereld is momenteel een zorgelijk kruitvat, maar in Nederland is het alles Panda wat de klok slaat. Miet en Griet volgen, stik jaloers over zoveel belangstelling, het nieuws over de zwart-witte wolbalen. Het staat in geen verhouding tot de aandacht die de gezusters krijgen met hun eigen blog van een handjevol volgers. Gelukkig komen ze na een paar dagen tot de ontdekking dat het opgeklopt gedoe is. Veel geblaat en weinig wol voor zover je dat van pandaberen kunt zeggen.
De beesten zelf kunnen er niets aan doen. Het is de mens die op hol slaat in dit peperdure avontuur. Zonder blikken of blozen gaan er miljoenen over tafel voor een huisvesting die verdacht veel op het restaurant van Van der Valk in Breukelen lijkt. Ook zo’n wangedrocht met overdreven tierelantijntjes. 
Echt gek is het idee niet want de nieuwe baas van de panda’s heeft nog een ander lievelingsdier en wel de Toekan. Kom je toch aardig in de buurt van de restaurantketen.
Een krul meer of minder boven hun hoofden zal de Panda’s een zorg zijn. 
Zolang die op hun gat kunnen zitten en bamboe te knagen krijgen is het in Rhenen goed toeven. Weten zij veel dat de toegangsprijzen voor de dierentuin omhoog gaan en dat de te verwachten parkeerproblemen moet worden opgelost. Terwijl de beren in afzondering zitten om bij te komen van de jetlag, liggen hun afbeeldingen in heel Rhenen te kust en te keur te koop. Pandabroodjes, pandagebak, pandamaskers, pandakleding. 
De aandachttrekkers uit China zijn echte smaakmakers.

‘Sjef Kokkel zou een handeltje in bamboe moeten beginnen’, mijmert Miet. ‘Bamboesoep op de menukaart sluit mooi aan bij de actualiteit. Trouwens als de gekte rond Wu Wen en Xing Ya is geluwd zouden we Twan kunnen vragen ons een keer naar Rhenen te vliegen om het beroemde stel met eigen ogen te zien.’
Griet heeft haar aandacht verlegd naar Boer zoekt vrouw en ze doet of ze de laatste opmerking niet heeft gehoord. Ze ploegt zich door de moeizame verhoudingen van Olke en Riks en Miet neemt het allerlaatste nieuws tot zich.

Met stijgende verbazing leest ze wat soortgenoten van hun goede vriend Twan op het Sint Pietersplein in Rome voor een ravage hebben aangericht. 
De bloemenzee die daar jaarlijks wordt opgetuigd om de toespraak van de Paus op te fleuren is gedeeltelijk vernield door meeuwen. Wat een maffiapraktijken. Mogelijk hebben de meeuwen iets tegen het geel-wit van de kerk, hoewel je dat van Italiaanse meeuwen niet zou verwachten. Meest waarschijnlijk is een wraakactie tegen de Nederlandse hooligans die destijds de fontein bij de Spaanse Trappen vernielden.
In gedachten hoort Miet de vernielers tegen elkaar krijsen.

‘We zullen de Hollanders met hun groene vingers een poepje laten ruiken.
Ruk ze uit de potten die gele narcissen. Vangen Pepone, een trosje rozen, ga er met je zwemvliezen op staan dansen. Avanti aanvoerders, Da Vinci, Berlos en Fellini verzamel de troepen, we gaan los. In formatie vliegen en de boel onderflatsen.
Niks Urbi et orbi foor die bloeme. Vernietigen die hap.’

Miet schudt haar kopje en zucht.
‘Arme Twan, een nieuwe smet op het blazoen van de meeuw.’
foto internet

dinsdag 11 april 2017

Miet en Griet 58

Miet ziet het somber in

In de keuken van restaurant Zeeschuim pinkt Griet een traantje weg als ze boer Herman met zijn Fleur in de weer ziet. Die jongen is tot over zijn oren verliefd.
Dat gaat helemaal goed komen met die twee.
Tot haar opluchting zijn er twee vrouwen die hun verstand gebruiken en de keus van de boeren in kwestie niet afwachten. Alberdien, die zo enthousiast aan het avontuur is begonnen, kiest voor zichzelf. Olke en Sandra moeten het nu samen zien te rooien. Iets in Griet zegt dat dit niet gaat lukken. Sandra geeft aan dat ze de tijd wil nemen, terwijl ze in een van de eerste afleveringen nogal rap zei, dat ze wel in Texas zou kunnen wonen.
Het feit dat Riks streng in de leer is breekt Eline op. Ook daar kijkt Griet niet van op. Ze herinnert zich het gezicht van deze vrouw toen Riks voor het eten hardop in gebed ging. Beter ten halve gekeerd, dan ten hele gedwaald. Lekker terug naar huis en je zoontje.
Verbijsterend hoe Riks zijn achtergebleven date behandelt. ‘Hou de eer aan jezelf en pak de koffers. Beter zonder dan met zo’n vent in Canada.’ mompelt Griet.  
In Zambia vallen tien mango’s als rijpe vruchten uit de boom. Het is Griet een raadsel waarom Marc pas na de tiende mango in aktie komt. Hij moet waarschijnlijk van Yvon de spanning opbouwen. Ook hier is het duidelijk, Annekim en Marc vinden elkaar echt leuk.
In verband met de kijkcijfers moet super twijfelaar David nog een week wachten om zijn geheim prijs te geven.
Ivo Niehe lift handig mee op het succes van Boer zoekt Vrouw, hij gooit er een praatje met een Libelledeskundige tegenaan. Wat die dame vertelt heeft Griet zelf ook al bedacht, zij had wel bij Ivo Niehe kunnen zitten. Maar in Hilversum werkt de formule Ons kent ons, daar komt een onbekende zandvlo niet tussen.
Als het zo uitkomt, meten ze daar met twee maten. Waar de ene scheve schaats breed wordt uitgemeten, wordt de andere in de luwte gehouden. Inmiddels vraagt heel Nederland zich af hoe fris en fruitig Umberto nog is.
Dit alles overwegend gaat Griet op de leestafel op zoek naar haar zuster.
Ze vindt Miet in mineur op de voorpagina van de streekkrant.
Doorgaans is Griet de zwartkijker van het duo maar vanavond is bij Miet de stemming tot het nulpunt gedaald.

‘Er valt niets vrolijks te melden. In Den Haag wordt op alle fronten gezwegen. Schipper zit tegen Pasen als een broedse kip op de eieren, die moet je dus niet storen. Op het wereldtoneel is het één brok misère. 
Gifgas, bommen, aanslagen. Ik vraag me serieus af hoe lang het binnen onze landsgrenzen nog rustig blijft.
Ooit komen we aan de beurt. Je weet alleen niet wanneer, waar en hoe.’

Griet, weet niets opbeurends te verzinnen. Ze laat zich meesleuren in de somberheid.
Zwijgend hippen de zusters naar hun zandkuil om de komende dagen de kopjes in het zand te steken.


maandag 3 april 2017

Miet en Griet 57

Griet leest roddelbladen

Vanavond is opnieuw saaiheid troef bij Boer zoekt Vrouw.
Rekken en erbij blijven lijkt het motto. Miet zit al snel op de leestafel en mist daardoor dat Herman zijn keus heeft gemaakt. Hij sluit een huilende Fleur in zijn armen. Griet gelooft wel in dit setje. Van de rest kan ze geen chocola maken.
Echt spannend wordt het niet. Tenzij je warmloopt voor een knuffelende dominee. Riks mag wel oppassen, straks heeft hij nog een concurrent.

Ondertussen leest Miet dat de nieuwkomer van Forum voor Democratie zijn eerste speech in de Tweede Kamer in het Latijn heeft uitgesproken. 
Wat zou zo’n man daar nou mee willen bereiken. Even laten zien hoe knap je bent en hoeveel lef je hebt? De Kamervoorzitter krijgt haar handen nog vol aan dit forum.
Miet leest ook dat je danig op je woorden moeten passen. Voor je het weet heb je een bedreiging aan de broek en moet je onderduiken. Miet ziet dat niet als een groot probleem. Jeuk is iets anders dan beledigingen spuien. Daarbij biedt een hoopje zand al snel bescherming. 
Griet, die is aangeschoven op de leestafel, denkt daar heel anders over. 
Voor haar is het de bevestiging dat je als zandvlo beter buiten de politiek kunt blijven.
Ze moet zien haar zuster op andere gedachten te brengen, desnoods met hulp van aan de weg timmerende BN-ers, die in groten getale op de leestafel liggen.
Hoewel ze gruwt van de meeste verhalen gaat ze er vol in om de neus van Miet in een andere richting te krijgen.’

‘Miet zet die politieke aspiraties opzij. Er ligt hier genoeg andere interessante kost op tafel. 
Hier moet je kijken, Linda wil vijf kilo afvallen en doneert voor iedere kilo, 
500 euro voor de honger in Afrika. Tjonge, zelf hongeren en daarmee andermans leed verzachten. Dat is pas nieuws. 
En dat dikkerdje van de Leeuw gaat ook weer eens aan de slag met zijn enorme omvang. Misschien kan hij meteen aan zijn stembanden laten sleutelen. 
Hoe vind je deze prent? Chantal Janzen in haar blootje, weliswaar verdekt opgesteld achter Jinek, maar toch.  Een gewaagde manier om het eerste nummer van je eigen glossy in de markt te zetten.
Dit is toch veel leuker om te lezen dan wat die vent in Den Haag aan fratsen uithaalt om in beeld te komen. Languit op een piano liggen kan iedereen. 
Ik geef toe Latijn is moeilijker, maar dat gaat hem ook niet vlekkeloos af.’

Tot genoegen van Griet, trapt Miet met open ogen in de val.
Verbijsterd hoort ze haar zuster aan. Dat ze Boer zoekt Vrouw kijkt is haar vergeven, maar de onzin die nu uit haar bekje komt, is niet te bevatten.
‘Ben jij op je hoofd gevallen en heb je een hersenbeschadiging opgelopen?
Mijn zuster van het ene op het andere moment fan van de roddelpers.
Sinds wanneer vind jij de capriolen van BN-ers interessant leesvoer?
Wat kan het jou schelen wie het met wie doet en hoe? Mij interesseert het in elk geval niet. Ik zeg je, met dergelijke onzin ga ik mijn tijd niet verdoen.
Dan richt ik de aandacht liever op Twan en zijn soortgenoten, die kunnen wel wat steun gebruiken nu het broedseizoen begint en de nepeieren en flesjes maisolie in stelling worden gebracht. 
Vorig jaar heeft de rechtbank daar nog een stokje voor gestoken, maar dit jaar mag een aantal steden toch bestrijdingsmiddelen gebruiken om overlast van meeuwen tegen te gaan.
Hoewel ik betwijfel of Twan daartegen in het geweer komt.
Ik denk dat hij het diep in zijn hart wel eens is met die bestrijdingsmethodes.
Wat hem betreft kan de aanwas van de meeuwenkolonie niet langzaam genoeg gaan. klik hier
Weet je nog dat hij zich vorig jaar wild ergerde aan het gedrag van zijn achterneef Jopke. Een oproerkraaier zonder manieren en een grote bek. 
Ik vermoed dat Twan het niet erg vindt dat een type als Jopke wordt gehinderd in de voortplanting. We zullen het hem vragen als hij langskomt en indien gewenst onze diensten aanbieden. 
Kom we gaan naar huis en dan moet je me onderweg toch eens uitleggen hoe dat zit met je onverwachte liefde voor de roddelpers’ 

Voorlopig is Griet tevreden met deze wending en is een vlucht naar Den Haag op afstand gezet.

maandag 27 maart 2017

Miet en Griet 56

Voor wat hoort wat

Omwille van de vrede houdt Miet haar zuster vanavond gezelschap tijdens 
Boer zoekt vrouw. Griet heeft haar bijgepraat over vorige week, hoe in elk geval twee vrouwen hun verstand hebben gebruikt en zelf de handdoek in de ring hebben gegooid. De boeren die het overkomt wordt het op deze manier gemakkelijk gemaakt.
Riks, eeuwig met de handen in de zakken of met enorme werkhandschoenen aan lijkt niet erg onder de indruk van het vertrek van Claudia. 
Ook Marc reageert nogal onderkoeld op de tranen van Irene.
Ondertussen stuurt Olke de vegetarische Harriët naar huis. Volgens zijn vader past een vrouw die geen vlees eet niet in de familie.
In Roemenië bezorgt David Jorien een berg verdriet. Zij heeft zich iets te rijk gerekend.
Herman, die al vroeg moest kiezen, schiet niet op in de driehoek met zijn twee dames. Zijn moeder probeert wat grip op de situatie te krijgen.
Miet heeft met dit nieuws onder haar schild geen hoge verwachtingen van wat ze vanavond gaat zien.

Op weg naar de keuken van restaurant Zeeschuim ziet ze op de leestafel een blad liggen.
Haar oog valt op een foto van een vent die languit op een zwarte vleugel ligt.
De kop erboven luidt: ‘Kan mijn piano mee naar de Tweede Kamer?’ 
Eigenlijk wil ze dat artikel liever lezen dan naar die saaie boeren kijken, maar ze besluit om Griet haar zin te geven.
Halverwege de uitzending afhaken kan altijd nog.
Miet moet al snel moeite doen om zich niet te vervelen. Bij Olke worden door het Famke en Sunshine eieren gebakken en Texaanse laarzen gekocht. 
De picknick moet losjes lijken maar Miet haar schild gaat van de gedwongen sfeer extra strak staan.
In Canada staan twee vrouwen in de sneeuw, met gevaar voor eigen leven, tussen twee grote landbouwwerktuigen om de boel aan elkaar te koppelen. 
Hier kun je in elk geval zien dat Marit vast besloten is Riks aan de haak te slaan.
De moestuin in Frankrijk biedt gelegenhied tot een diepgaand gesprek. 
Herman wordt er niet veel wijzer van.
In Zambia geeft het spelevaren op de waterscooter nog enige golfbeweging en Marc mag zonnebrandcrème op een paar schouders smeren. Zo te zien gaat hem die handeling niet slecht af.
Als In Roemenië David een vuurtje stookt en letterlijk en figuurlijk een rookgordijn optrekt, vindt Miet het genoeg geweest. Ze trekt zich terug op de leestafel. Wat verder nog gebeurt met de boeren hoort ze wel van Griet. Die is nog niet uitgekeken op de zelf gekozen martelgang.

Miet leest dat het de nieuwe partij, Forum voor Democratie, is gelukt bij de laatste verkiezingen, vanuit het niets, twee zetels in de Tweede Kamer te bemachtigen.
De grootste zorg is nu dat de vleugel van een van de heren niet in zijn toekomstige werkkamer past. Miet begrijpt er niets van. Behalve boeken schrijven en een dubieuze mening geven heeft de man nog geen enkele prestatie geleverd en nu al noten op zijn zang.
Landsbelang moet toch het belangrijkste zijn waar je in Den Haag mee bezig bent. Pingelen op je piano doe je maar thuis in je vrije tijd. Het lijkt haar een vent om in de gaten te houden, mogelijk een doelwit om eens flink jeuk te bezorgen. Nu alleen nog zien of ze Griet mee kan krijgen. Desnoods gaat Miet, om haar zus in de juiste stemming te krijgen, volgende week weer een halfuurtje tussen de pannen zitten.
Voor wat hoort wat.

vrijdag 17 maart 2017

Miet en Griet 55

Twan doet verslag

Voor de zandkuil van de gezusters Zandvlo stampt hun vriend Twan Zeemeeuw geestdriftig heen en weer. Miet krijgt hem als eerste in het vizier. Ze laat het afwasje staan, waarschuwt Griet en rent naar buiten om de meeuw te begroeten.
‘Dat is lang geleden, blij je te zien. Heb je de hele winter op Texel gezeten?’

‘Zo ongeveer wel, samen met Chiel nog een kort uitstapje naar Schiermonnikoog gemaakt. 
Daar was tante Wanda weer eens in actie gekomen tegen de voorgenomen gasboringen en die demonstratie hebben we gesteund.
Politici onderflatsen is onze specialiteit. Henk Kamp zijn pak kon na afloop naar de stomerij. Eigenlijk hadden we dat in Groningen ook moeten doen, maar daar was het onheil al geschied. 
Als de NAM daar te lang treuzelt met geld uitkeren zouden ze best eens doelwit van de Groningse meeuwenkolonie kunnen worden.
Voorlopig gaan we nog probleemloos ons gang en hebben we van maatregelen tegen ons soort niet te vrezen. MevrouwThieme heeft met de verkiezingen toch maar mooi een paar zetels binnengehaald, voor ons meeuwen is dat goed nieuws.
Met een stel soortgenoten uit Scheveningen hebben Chiel en ik dat op gepaste wijze gevierd. 
Bij de patattent voor het Binnenhof lagen de lekkernijen ruimschoots voor het oprapen. 
Alleen de restanten van een broodje shoarma heb ik dit keer links laten liggen.
Jullie weten dat mijn achternicht Geertruida (van oorsprong uit Marokko, vroeger heette ze Chadir) als logo voor de PVV dient, nou die weet van blijdschap niet waar ze fladderen moet en maar krijsen dat ze gewonnen hebben. Haar baas weet nog steeds niet dat ze niet in Nederland uit het ei is gekropen en dat wil ze graag zo houden. Mij zit ze niet meer in de weg op die vlag. Het wordt alleen lastig als we haar aanvoerder een lesje willen leren. Ik vermoed dat ze de komende tijd veel wind zal vangen. Het gaat spannend worden in Den Haag. 
Als jullie daar iets van willen meemaken, roep gerust. Twan is er voor al uw vliegreizen.’

Griet tempert zijn enthousiasme. ‘We zijn niet van plan ons dit seizoen met politiek te bemoeien. Het ligt allemaal veel te ingewikkeld voor een paar simpele zandvlooien.
Straks vraag je ons nog om Rutte te hulp te schieten en buiten de landsgrenzen ons gif af te zetten.’

‘Ik vraag helemaal niets, ik bied enkel een plezierreisje Den Haag aan, wat is daar mis mee?’

Miet ziet bij deze opmerking haar kans schoon. ‘Hij heeft gelijk Griet, wat is er mis met een gezellig uitje?’

‘Er is iets mis met het reisdoel, Miet. Den Haag is een slangenkuil. Ik trap er dit keer niet in. 
We volgen het nieuws wel op de leestafel in restaurant Zeeschuim.’

‘We? Jij komt daar enkel om te zien hoe de boeren met de hunkerende vrouwen sollen. 
Jij hebt nog nooit op die leestafel gezeten. Laat staan dat je weet welke kranten daar liggen.’

‘Oh wat is ons Mietje weer op dreef. Doet alsof ze al dat zogenaamde nieuws tot zich kan nemen. 
Wij zandvlooien hebben een klein korrelig brein, wanneer accepteer je dat nou eens. We hebben geen verstand van politiek en zullen het ook niet krijgen.
Wij zijn geschikt om de mensheid jeuk te bezorgen en daar is alles mee gezegd.’

Twan maakt een eind aan het geruzie. ‘Ik zou dat tochtje niet te snel afschieten. 
Als het op kibbelen aankomt, zouden jullie in Den Haag geen slecht figuur slaan.’

Die opmerking landt in de breintjes van de zussen. 
De komende dagen is er voldoende stof tot nadenken.

maandag 13 maart 2017

Miet en Griet 54

Wauw, supergaaf, ja leuk

Griet heeft zich vorige week alleen tussen de pannen genesteld.
Zus Miet zit thuis, geen zin in de avonturen van de boeren en hun dames.
Ze mist daardoor het tranendal op de luchthaven. Daar ziet Harriët, onderweg naar Texas, opeens beren op de weg.
Yvon springt bij en staat als een waakhond bij de incheckbalie toe te zien dat deze twijfelaar hoe dan ook vertrekt. Op weg naar de diverse locaties is er de nodige verbazing. In Texas valt de uitgestrekte vlakte op, maar er is een enthousiasteling die tijdens de autorit al weet dat ze hier wel zou kunnen wonen. Deze dame is vast van plan boer Olke aan de haak te slaan. 
Bij Riks wordt het duidelijk dat hij meer op zoek is naar een huishoudster dan naar een liefhebbende echtgenoot. Ook hier loopt er eentje zienderogen warm.
Marc voelt zich niet op zijn gemak met drie vrouwen om zich heen. 
Griet heeft met hem te doen.
Op de desolate bedoening van David verloopt het wat soepeler. Hoewel een van de dames toch echt had gedacht dat hij in Boekarest zou wonen. 
Het landschap valt haar niet mee, maar ja ze ziet wel wat in de boer.
De drie giebels van Herman storten zich op de muziek. Het lijkt daar een gezellige avond te worden.

Griet denkt terug aan de tijd dat Miet de gekste capriolen uithaalde om bij motorvlo Luigi in de buurt te zijn. 
http://ferrara-mietengriet.blogspot.nl/2016/01/miet-en-griet-21.html.  Ze is nog altijd van mening dat roze wolken bloedgevaarlijk zijn. Nuchter nadenken is er niet meer bij. Griet wordt zo onderhand misselijk van het feit dat bij alle boeren alles wauw, supergaaf en leuk is. 
Zouden die vrouwen echt niet zien in welke wereld ze zich storten. In deze aflevering overheerst, behalve de tilapiakwekerij van Marc, het kale landschap. 
Yvon sluit slim af met de woorden dat de volgende week boer Herman een van de dames naar huis gaat sturen. Word je toch nieuwsgierig wie van de muzikantjes dat lot treft en dus zit Griet vanavond weer in de keuken van restaurant Zeeschuim.

Miet besluit mee te gaan om de zondagskrant te lezen. 
Er is onrust in Rotterdam. Die stad is dit weekend eerder een kookpot dan een smeltkroes van diverse culturen.
Ze heeft gehoopt dat Twan Zeemeeuw langs zou komen voor een vlucht naar de havenstad, maar helaas hij laat zich nog altijd niet zien. Die zit waarschijnlijk met zijn maat Chiel op Texel betere tijden af te wachten. Miet had dat gedoe in Rotterdam graag van bovenaf bekeken.
Flink hoor die Rutte, heeft opeens de rug recht en zijn poot stijf. 
De burgemeester verdient zeker een applaus, die moet maar zien de boel in goede banen te leiden. Terwijl Miet leest hoe de minister van gezinszaken uit Turkije het land is uitgezet, ziet Griet hoe de vrouwen van Yvon zich vrijwillig uitleveren. Ze valt bijna van de plank als ze hoort dat een van de dames een zoontje van zeven in de aanbieding heeft en dat moeders zich afvraagt hoe dat moet gaan passen in het verre Canada op een afgelegen boerderij. 
Stiekem hoopt Griet dat Riks niet voor deze vrouw kiest.
Bij alle boeren is het ook vanavond saaiheid wat de klok slaat. Echt spetteren wil het niet. 
Arme Marc weet zich nog steeds geen raad. Riks doet amper moeite om aardig over te komen. Wie voor hem gaat moet hem nemen zoals hij is. 
Dat kun je van David niet zeggen. Hij lijkt de enige die zich serieus bezighoudt met de keus die hij moet maken. Eigenlijk verveelt Griet zich danig, maar nieuwsgierigheid wint het ook nu weer. 
Ze zit de voorstelling uit en ziet dat de vrouw, die als enige aan Herman zijn gevoel heeft zitten peuteren, het veld moet ruimen. Herman geeft zich niet zomaar bloot, dat moge duidelijk zijn.
Net als Griet denkt voor dit seizoen wel klaar te zijn met Boer zoekt vrouw, meldt Yvon de nieuwe cliffhanger. Olke gaat volgende week te rade bij zijn ouders.
Vrouwenkeuring in Texas. Wauw, supergaaf, dat wil Griet niet missen.

maandag 27 februari 2017

Miet en Griet 53

Miet krijgt de kriebels

Terwijl Griet de ontbijtboel opruimt maakt Miet een hippertje over de boulevard.
Onder een bankje vindt ze een weggewaaide krant. Vetgedrukte letters schreeuwen haar toe. Nationale politie in verlegenheid gebracht. 
Aandachtig leest Miet het artikel over de loslippige agent bij de Dienst Bewaken en Beveiligen. Er mag dan veel gebeurd zijn tijdens hun winterslaap, maar bij het Ministerie van Justitie en Veiligheid is het nog steeds een puinhoop. 
Als de hoge bazen het niet zo nauw nemen met recht en eerlijkheid valt te verwachten dat de discipline in de lagere regionen op de tocht komt te staan.

Het rommelt behoorlijk in Den Haag. De een belooft nog hogere gouden bergen dan de ander. 
Er gaan beschuldigen over en weer met plaatsing van bewerkte foto’s.
Een enkeling raakt verstrikt in zijn eigen rekensommetje en dat is niet voor het eerst.
Erg smaakvol is het allemaal niet. Miet geniet van de commotie en hoopt stiekem op meer schandalen. Ze negeert de zeurende stem van Griet in haar achterhoofd. ‘Wij gaan ons niet meer verdiepen in politiek.’
Miet is niet van plan toe te geven aan de wens van haar zuster. Als Griet denkt genoeg te hebben aan die vrouwzoekende boeren is dat haar zaak.
Natuurlijk gaan ze vanavond weer samen tussen de pannen zitten in de keuken van restaurant Zeeschuim, maar als het aan Miet ligt blijft het daar niet bij.

Het is weer super, maar niet echt. Miet zit met kromme pootjes te kijken naar de verschillende activiteiten die de boeren en hun uitverkoren vrouwen zijn aangereikt. Hoe krijg je het verzonnen. Met z’n allen aan een onmogelijk vaartuig bouwen lijkt meer op teambuilding dan je in beeld spelen bij je favoriete boer. Niet te vergelijken met een ander stel dat uit een homp klei het hoofd van hun favoriet moet zien te fröbelen. Als de bejaarde vader van de vrijer uit Texas zijn zegje komt doen is voor Miet de maat vol. Een volwassen vent met grote kinderen en al een relatie achter de rug, schakelt zijn vader in als hulplijn. 
De vrouwen willen zo graag aan de man dat ze als makke schapen aanhoren wat Pa te vertellen heeft.
Miet denkt er het hare van. ‘Kappen dames, wegwezen, liever geen vent dan je onderwerpen aan de hele familie in het verre Texas.’
Wat haar betreft zou de titel van dit programma ‘Vrouw zoekt boer’ kunnen zijn.

Miet overweegt op de tiptoets van de afstandsbediening te springen en op 
RTL-4 af te stemmen. Het lijsttrekkersdebat lijkt haar vele malen spannender. 
Ze waagt de gok niet, want zelfs Tante Wiertje, de kokkin van restaurant Zeeschuim, staat tussen de bedrijven door naar de boeren te kijken.
Miet wacht de afloop niet af en verdwijnt naar de leestafel, waar Griet haar uiteindelijk oppikt.

‘Je gaat volgende week maar zonder mij kijken, ik ben er wel klaar mee. 
Zonde om daar nog weken tijd aan te verdoen.’ moppert ze tegen Griet.
Deze geeft niet veel tegengas, al met al valt het haar ook tegen. 
Ze houdt, nieuwsgierig als ze is naar het vervolg, liever een slag om het pootje.
‘De week is nog lang, we zien tegen die tijd wel of we nog zin hebben.’

‘We? Jij zal je bedoelen, ik zeg toch dat ik niet meega.’

‘Gezellige week gaat dat worden, ons Mietje heeft de pootjes alweer in het zand?’

maandag 20 februari 2017

Miet en Griet 52




Super leuk ...

Na een welverdiende winterslaap trekken de gezusters zandvlo Miet en Griet er op uit. Het is zondag en Miet herinnert zich dat in deze tijd van het jaar een aantal boeren, onder leiding van Yvon Jaspers, de zoektocht naar een vrouw begint.
In de keuken van het restaurant van Sjef Kokkel staat de tv altijd aan en daar nestelen de dames zich tussen de pannen.
Tot hun teleurstelling komen ze tot de ontdekking dat ze te lang hebben geslapen. Het voorstellen van de boeren en het overhandigen van de brieven is ze ontgaan. Ze haken aan bij aflevering drie en zijn er getuige van dat de boeren in gesprekjes van vijf minuten een keuze moeten maken met wie ze een dagje uitgaan.
Per boer blijven er vijf vrouwen over. Het valt Griet al snel op dat de term super leuk voortdurend voorbij komt. Zou dat in opdracht van Yvon zijn?
‘Denk erom het is niet leuk, nee het is super leuk.’
Griet sputtert tegen Miet. ‘Zie jij wat er super leuk is? Ik vind het maar een koude bedoening. De een staat in een aftandse caravan tien vrouwen te woord en de ander zit in een kaal prieel. De volgende heeft een megastal als achtergrond en nummer vier zit voor een pipowagen. Er is er maar eentje die er een warmpjes bijzit in een cafe.’
‘Niet zeuren, Griet, Yvon zegt net dat die boeren zelf de ontmoetingsplek mochten kiezen. Dat kun jij wel koud vinden, maar voor die jongens is het belangrijk.’
Als alle boeren hun vijf vlammen voor het dagje uit hebben gekozen en de superleuks over en weer vliegen, houden de gezusters het voor gezien.

Op weg naar de uitgang werpen ze een blik op de leestafel en realiseren zich dat ze veel meer hebben gemist. Terwijl zij heerlijk lagen te slapen werd er in de VS een malloot tot president gekozen, blijkt het vluchtelingenprobleem nog steeds niet opgelost en staan in eigen land de verkiezingen voor de deur.
Miet zit nog aandachtig te lezen terwijl Griet al bij de deur staat.

‘Kom je? We gaan ons niet meer verdiepen in politiek daar is geen beginnen aan.’

Miet is daar niet zeker van, maar zegt niets. Ze besluit de net wakkere Griet niet nu al op de kast te jagen. Benieuwd wanneer zeemeeuw Twan zich snaterend aandient voor een avontuurlijk reisje. Een vers seizoen ligt in het verschiet.