vrijdag 20 oktober 2017

Miet en Griet 64

Miet en Griet jutten nieuws

Na het afscheid van het zomerseizoen hebben de gezusters Zandvlo een rustig bestaan. Ze verdoen de tijd met het lezen van het lokale Sufferdje, vegen hun stoepje schoon en houden het zandkuiltje op orde. Regelmatig zitten ze met hun vriend Twan de zeemeeuw onder een bankje aan de boulevard. 
De vogel maakt dagelijks vlieguren tussen de naburige stad en het strand van Egmond aan Zee. Onderweg pikt hij, behalve eten, ook nieuwsfeitjes op die hij met zijn vriendinnen deelt.

‘Hebben jullie het al gehoord? Premier Rutte heeft een nieuw soort Nederlander bedacht. De zogenaamde gewone Nederlander. 
Wij zien hier toch dagelijks Nederlanders op het strand en op de terrassen, veel is er niet aan te zien. Ze eten hun patatje met, drinken een biertje, smijten afvalzakjes van zich af, laten hun honden uit op het strand en kijken net even de andere kant op als hun viervoeter zijn drol draait.
Die mensen lopen er al jaren en zijn in mijn ogen heel gewoon. 
Door zo’n opmerking raak je toch nieuwsgierig naar de bijzondere Nederlander.’

Miet denkt met hem mee. ’Misschien vindt Rutte, nu hij na lang vergaderen een nieuwe ploeg voor zijn karretje gaat spannen, dat hij de ingedutte landgenoten wakker moet schudden met zo’n prikkelende opmerking. De manier om aandacht te krijgen voor de stoelendans rond belangrijke benoemingen. Bekende en onbekende namen duiken op, zag ik in een weggewaaide krant. Ook van lieden die het in de afgelopen jaren helemaal niet zo goed hebben gedaan. Staatssecretaris Kwiebus die de belastingdienst op orde moest brengen en daar niet echt in slaagde mag zich met de economie en het klimaat gaan bemoeien. Financiën en economie begrijp ik, maar of dat kan samengaan met klimaat vraag ik me af. Tegenstrijdige belangen, je zal er maar de baas over zijn. Ik benijd de man niet. Gedoe over vliegvelden, windmolenparken, gaswinning, om maar een paar belangrijke zaken te noemen. We gaan vast veel van hem horen.
Die twee kuikens Fokke en Sukke hebben er in het NRC Handelsblad al een spotprent aan gewijd. 

Griet valt haar zuster in de rede. ‘Flauwe grap, Miet. De man heet Wiebes.
Waar haal jij al die wijsheden vandaan? Toch niet uit het Sufferdje. 
Via Sjef Kokkel zijn leestafel kan het niet komen, daar ben jij de laatste weken niet geweest. Volgens mij struin jij stiekem de boulevard en het strand af om verwaaid nieuws te lezen. Valt me tegen van je, Miet. Ik dacht dat wij hadden afgesproken dat we ons niet meer in politiek zouden verdiepen.
Heb je geen leuker nieuws, Twan? Mij boeit het Haagse niet, ze doen maar. Eindeloos vergaderen, de kool en de geit sparen, daar red je het niet lang mee in de politiek. Let op mijn woorden. Dit kabinet gaat het geen vier jaar uitzingen.’

Voor Twan kan antwoorden laat Miet zich horen. ‘Voor een zandvlo die het niet boeit maak je anders rake opmerkingen. Volgens mij zit jij bij Sjef Kokkel na het kijken van “Heel Holland bakt”, nog minstens een uur op de leestafel. 
Mij verwijten dat ik verwaaid nieuws zoek, jij bent geen haar beter.’
Betrapt sluit Griet haar scherpe bekje.

‘Wel dames, jullie hebben weer iets om op te broeden. Succes ermee.’

Terwijl Twan landinwaarts vliegt, keren de zusters in ijzig zwijgen terug naar hun zandkuil.

vrijdag 1 september 2017

Miet en Griet 63

Afscheid van het zomerseizoen

De zusters Zandvlo hebben zich ingegraven in hun zandkuiltje.
Gisteren hebben ze nog genoten van prachtig weer, maar vandaag rest niets dan flinke buien. Vooral Griet wordt er narrig van. Het einde van het zomerseizoen nadert met rasse schreden wat instortingsgevaar van hun onderkomen met zich meebrengt. Zelfs aan de voet van de vuurtoren, waar ze na een overwintering zijn blijven wonen, is het niet helemaal veilig.
Miet vindt het sacherijn en de zorgen van haar zuster, na één dag regen, nogal misplaatst.

‘Kijk naar die arme mensen in Houston en Zuid-Azië, die hebben pas recht van klagen. Aardverschuivingen, overstromingen, gebrek aan alles en voorlopig geen uitzicht op verbetering. In Houston hebben ze nog het geluk dat een beroemdheid een miljoen dollar doneert. Natuurlijk is het een druppel op een gloeiende plaat, raar gezegde trouwens als je in de nattigheid zit, maar je vraagt je af, als ze zoveel te geven heeft, waarom ze dan ook niet een bedragje in de pot voor Zuid-Azië stopt.
Die Trump met zijn beweegbare ledematen maar roepen dat het allemaal goed komt. Voorlopig investeert hij in de verkeerde zaken en lapt hij het klimaat aan zijn laars. Je zou wensen dat die man eens een paar natte voeten haalt, maar met de nodige towers ter beschikking zit hij al snel hoog en droog.
Wees blij dat we aan de Nederlandse kust wonen, ons kuiltje zal niet snel vol lopen. Wat betreft de waterwerken is het in dit land goed geregeld. Wij krijgen enkel natte pootjes van het klamme zand, een beetje zandvlo kan daar tegen.’

Griet weet dat haar zus gelijk heeft, maar vandaag is ze niet in staat dat toe te geven. Zorgelijk tuurt ze naar het strand waar de Egmonders zijn begonnen hun strandhuisjes af te breken. Het zandkuiltje mag dan voor water veilig zijn, maar instorting is in deze tijd van het jaar een reëel risico.
De wielen van de trekkers met zwaar beladen opleggers trekken diepe sporen in het zand en rijden dreunend langs de vuurtoren. Griet hoopt dat ze het zomerseizoen zonder renovatie of wederopbouw kunnen afsluiten. 
Terwijl ze een ronkende trekker nakijkt verzucht ze: ‘Ik zal blij zijn als het eerste weekend van september achter de rug is en het strand ontdaan is van de tijdelijke huisvesting. Tot Pasen is de blanke top der duinen weer zonder obstakels zichtbaar. Hopelijk schittert de komende weken nog wat zonnegloed.’

foto internet

zondag 6 augustus 2017

Miet en Griet 62

Twan tikt een eitje

Aan de voet van de vuurtoren in Egmond aan Zee liggen de gezusters Zandvlo in hun ligstoeltjes van de zon te genieten.
Tot nu toe verloopt de zomer rustig.
Griet tuurt naar de vloedlijn waar vriend Twan Zeemeeuw zijn veren staat te schudden nadat hij een duik in de golven heeft genomen. Het is vandaag niet de eerste keer dat ze Twan kopje onder ziet gaan.
‘Moet je kijken Miet, Twan gedraagt zich als een pelikaan? Hij dobbert niet, hij duikt. ’t Is niet normaal.’

‘Met Twan valt altijd iets te beleven, je kent hem toch. Misschien probeert hij een nieuwe vistechniek.’

Als de vogel uiteindelijk naast de strandstoelen van de zusters neerstrijkt zien ze dat het vliegen moeizaam gaat. Over de veren van hun vriend hangt een kleverige gele glans.
‘Wat is er met jou aan de hand?’ begint Griet meteen. ‘Je ziet er vies uit en lijkt wel vleugellam.’

‘Ik ben uitgegleden in de afvalcontainer van restaurant Zeeschuim. 
Normaal liggen daar restanten van mosselen, oesters en eierschalen, maar vanmorgen dreef tussen al dat lekkers vooral eidooier. Ik scharrelde erin rond, gleed uit en ging kopje onder. Ondertussen kreeg ik van het spul binnen en het smaakte zo lekker dat ik besloot een tijdje langer in de container te struinen, zo vaak krijg je niet de kans om rauwe eieren te eten, maar dat had ik beter niet kunnen doen.
Het goedje op mijn veren begon op te drogen en toen ik wilde wegvliegen kwam ik tot de ontdekking dat het als een soort lijm werkt. Met moeite bereikte ik de branding en daar duik ik nu al een halve dag om het hardnekkige spul kwijt te raken. Ik had jullie willen meenemen naar de Canal Parade in Amsterdam, maar ik kom met dit glansmiddel op mijn veren nog niet halverwege Castricum. 
Het spijt me meiden ik kan niet langer blijven ik voel dat mijn verenpak weer begint te verstijven. Ik neem nog een duik.’
Met bezorgde blik bekijken de zusters zijn capriolen. ‘Wat denk je Griet, moeten we hem waarschuwen dat er misschien gif in die eieren zit en dat hij de kans loopt ziek te worden? Sjef Kokkel heeft het vast niet vertrouwd. Er staat niet voor niets een bord buiten met de tekst dat de boerenomelet voor onbepaalde tijd van de kaart is gehaald.’

‘Twan kan wel tegen een stootje, meeuwen zijn snaaiers die eten doorgaans niet volgens de schijf van vijf. Misschien lopen wij wel meer gevaar. Ik las in het Sufferdje dat het gif ook in vlooienbanden zit, aan het aantal viervoeters op het strand te beoordelen hebben alleen vlooien last van dat goedje. 
Hoor je wat ik zeg Miet, alleen vlooien.
Wie weet wat het met ons doet als Twan hier komt buurten.’

Miet kijkt haar zuster doordringend aan. Typisch Griet, die ziet weer eens kans het nieuws uit te vergroten. ‘Ga jij meedoen aan die paniekstrooierij? 
Waag het niet hem de toegang te weigeren, eierstruif stuift niet, het kleeft. 
Hij kan de vleugels amper uitslaan. Als hij een papegaaiduiker was geweest had ie al lang in Ecomare gezeten, maar ja een ordinaire zeemeeuw moet zich maar zien te redden. Hij is hier, zoals gewoonlijk, van harte welkom.’

‘Ja, ja, zelfs een gevederd ei hoort erbij’, mompelt Griet giftig.
Miet besluit die opmerking niet te horen.

dinsdag 2 mei 2017

Miet en Griet 61

Lopend vuurtje

De gezusters Zandvlo vragen zich af wat er aan de hand is met de VVD.
De ene na de andere gezaghebber moet wijken wegens dubieuze praktijken.
Aanvankelijk vinden ze stuk voor stuk dat hen geen enkele blaam treft. 
Zo integer als een pas geboren baby, om na lang touwtrekken uiteindelijk toch het veld te ruimen. Na Opstelten, Teeven, en van der Steur om een paar kopstukken te noemen, ligt nu de voorzitter van de club onder vuur.

‘Het geweten van die lui lijkt gatenkaas’, vindt Griet. ‘Blijkbaar zien ze het verschil tussen goed en kwaad niet meer. In elk geval weten ze op het randje van de wet te balanceren. Als je geluk hebt val je de goede kant op, maar meestal gaat het mis. Terecht, je kan dan wel goed in de slappe was zitten en de wereld aan vrindjes hebben, maar wie zijn gat verbrandt moet op de blaren zitten. Doet die Keizer niet iets in verbrandingsoven? Waar rook is, is vuur. Benieuwd hoeveel lijken er nog uit de kast rollen of zou hij die opgestookt hebben.’

‘Scherpe opmerkingen, Griet. Doe je een rondje gezegdes? Dan heb ik er nog een paar in de aanbieding. Hij loopt zich het vuur uit de sloffen voor de VVD, maar nu wordt hem het vuur na aan de schenen gelegd door een paar wakkere journalisten. Zal je zien dat na een ‘gedegen’ onderzoek door zijn eigen clubleden het geheel een strovuurtje blijkt te zijn. Het schandaal Keizer sterft een langzame dood in de doofpot. Zand erover. Ook een leuke voor een begrafenisondernemer.’

‘Niet zo snel, Miet. Voorlopig hebben die journalisten nog wat ijzers in het vuur.
Wie weet wat er nog smeult, er zijn meer VVD-ers betrokken in deze zaak.
Wat dat betreft kunnen we nog een lading gezegdes loslaten. Dubbele petten, onder één hoedje spelen, de slager die zijn eigen vlees keurt. Oh, oh, wat zijn we integer. Ik vermoed dat Keizer in zijn eigen zwaard gaat vallen.
Om zijn woorden te gebruiken: ‘Als iemand bewijsbaar niet deugt, gaat die er met kop en kont uit.’

‘Mazzel voor de speurneuzen van ‘Follow The Money’ dat ze in Nederland wonen. Elders waren ze al in het gevang gezet.’

dinsdag 25 april 2017

Miet en Griet 60

Hartenboer

Deze week begint het circus rond de boeren vrijdag al.
De dames die er de brui aan hebben gegeven of niet zijn gekozen, zitten bij Jeroen Pauw om te vertellen dat ze uiteindelijk blij zijn met de afloop. 
Ze kunnen niet veel anders, want  gedane zaken nemen geen keer.
Griet kan zich niet aan de indruk onttrekken dat er met de VARA een afspraak is gemaakt. Blijkbaar ligt Matthijs van Nieuwkerk er helemaal uit bij Yvon.
Hij heeft vorige seizoenen waarschijnlijk net iets te veel de spot gedreven met haar programma en dus is ze uitgeweken naar een andere VARA-coryfee. 
Voor hetzelfde geld, of meer, was het Paul de Leeuw geweest. Zo werkt het in Hilversum. Men houdt elkaars broek op.

Uiteindelijk zitten aan het eind van de zoektocht naar de liefde vijf gelukkige boeren op het prachtige schip De Rotterdam. Griet moet weer een beetje snotteren als ze Herman en Fleur over hun liefde hoort vertellen. Komt je vrijer kennismaken met je ouders heeft ie een eigen gebakken taart mee. 
Hoe leuk is dat? Dit stel blijft bij Griet favoriet.
Met de anderen lijkt het ook goed te gaan. Marc voelt zich, zo te zien, wel op zijn gemak op de boerderij van zijn schoonouders in de Achterhoek. 
David heeft met de vriendinnen van Mara geen enkele moeite. Hij zoent ze alsof het oude bekenden zijn. Super!
Riks en Olke zochten, na de mislukte pogingen, het geluk uiteindelijk dichtbij huis. Wat je van ver haalt is lekker, gaat voor deze twee niet op. 
'So vanselluf ging dat duss niet.'

Griet is blij dat het avontuur met de boeren tot een einde is gekomen. 
Ze is wel uitgekeken. Het wordt tijd voor lange dagen voor hun zandkuiltje. 
Lekker commentaar leveren op wat er zoal te zien is op het strand en aan de boulevard. Dat laatste herinnert Griet aan haar zuster die zich op de leestafel weer verdiept in het laatste nieuws of de roddels in de zogenaamde boulevardpers. Ze vindt Miet slapend op het zonnebankbruine decolleté van Rachel Hazes, waarover verhalen de ronde doen die voor Miet ogenschijnlijk slaapverwekkend zijn. Niet zachtzinnig, schudt Griet haar wakker.

‘Wat doe jij nou? Je gaat toch niet liggen slapen op zo’n gevaarlijk plek? 
Als de leestafel eind van de avond wordt opgeruimd loop je kans onder de pulp geplet te worden. Voor je het weet lig je in de container voor oud papier en word je tot echte pulp vermalen.’

‘Ik lag daar gewoon lekker, mag het? Laat het verzinnen van horrorverhalen maar aan de mannen van de roddelpers over. Is het je ooit opgevallen dat de roddeltantes van dergelijke bladen en Tv-programma’s bijna allemaal mannen zijn. Ze behandelen je reinste flauwe kul alsof het wereldnieuws is. Ik ga hier geen namen noemen, maar bij RTL-Boulevard is het doorgaans vijf tegen twee. Let er maar eens op.’

Even zwijgt Griet en dan zegt ze fijntjes: ‘Val jij even door de mand, je leest niet alleen pulp, je bekijkt het zelfs. Jij mag nooit meer iets zeggen over Boer zoekt vrouw.’

Andermaal vertrekken de dames zwijgend naar hun zandkuil.

maandag 17 april 2017

Miet en Griet 59

Bedank foor die bloeme

De wereld is momenteel een zorgelijk kruitvat, maar in Nederland is het alles Panda wat de klok slaat. Miet en Griet volgen, stik jaloers over zoveel belangstelling, het nieuws over de zwart-witte wolbalen. Het staat in geen verhouding tot de aandacht die de gezusters krijgen met hun eigen blog van een handjevol volgers. Gelukkig komen ze na een paar dagen tot de ontdekking dat het opgeklopt gedoe is. Veel geblaat en weinig wol voor zover je dat van pandaberen kunt zeggen.
De beesten zelf kunnen er niets aan doen. Het is de mens die op hol slaat in dit peperdure avontuur. Zonder blikken of blozen gaan er miljoenen over tafel voor een huisvesting die verdacht veel op het restaurant van Van der Valk in Breukelen lijkt. Ook zo’n wangedrocht met overdreven tierelantijntjes. 
Echt gek is het idee niet want de nieuwe baas van de panda’s heeft nog een ander lievelingsdier en wel de Toekan. Kom je toch aardig in de buurt van de restaurantketen.
Een krul meer of minder boven hun hoofden zal de Panda’s een zorg zijn. 
Zolang die op hun gat kunnen zitten en bamboe te knagen krijgen is het in Rhenen goed toeven. Weten zij veel dat de toegangsprijzen voor de dierentuin omhoog gaan en dat de te verwachten parkeerproblemen moet worden opgelost. Terwijl de beren in afzondering zitten om bij te komen van de jetlag, liggen hun afbeeldingen in heel Rhenen te kust en te keur te koop. Pandabroodjes, pandagebak, pandamaskers, pandakleding. 
De aandachttrekkers uit China zijn echte smaakmakers.

‘Sjef Kokkel zou een handeltje in bamboe moeten beginnen’, mijmert Miet. ‘Bamboesoep op de menukaart sluit mooi aan bij de actualiteit. Trouwens als de gekte rond Wu Wen en Xing Ya is geluwd zouden we Twan kunnen vragen ons een keer naar Rhenen te vliegen om het beroemde stel met eigen ogen te zien.’
Griet heeft haar aandacht verlegd naar Boer zoekt vrouw en ze doet of ze de laatste opmerking niet heeft gehoord. Ze ploegt zich door de moeizame verhoudingen van Olke en Riks en Miet neemt het allerlaatste nieuws tot zich.

Met stijgende verbazing leest ze wat soortgenoten van hun goede vriend Twan op het Sint Pietersplein in Rome voor een ravage hebben aangericht. 
De bloemenzee die daar jaarlijks wordt opgetuigd om de toespraak van de Paus op te fleuren is gedeeltelijk vernield door meeuwen. Wat een maffiapraktijken. Mogelijk hebben de meeuwen iets tegen het geel-wit van de kerk, hoewel je dat van Italiaanse meeuwen niet zou verwachten. Meest waarschijnlijk is een wraakactie tegen de Nederlandse hooligans die destijds de fontein bij de Spaanse Trappen vernielden.
In gedachten hoort Miet de vernielers tegen elkaar krijsen.

‘We zullen de Hollanders met hun groene vingers een poepje laten ruiken.
Ruk ze uit de potten die gele narcissen. Vangen Pepone, een trosje rozen, ga er met je zwemvliezen op staan dansen. Avanti aanvoerders, Da Vinci, Berlos en Fellini verzamel de troepen, we gaan los. In formatie vliegen en de boel onderflatsen.
Niks Urbi et orbi foor die bloeme. Vernietigen die hap.’

Miet schudt haar kopje en zucht.
‘Arme Twan, een nieuwe smet op het blazoen van de meeuw.’
foto internet

dinsdag 11 april 2017

Miet en Griet 58

Miet ziet het somber in

In de keuken van restaurant Zeeschuim pinkt Griet een traantje weg als ze boer Herman met zijn Fleur in de weer ziet. Die jongen is tot over zijn oren verliefd.
Dat gaat helemaal goed komen met die twee.
Tot haar opluchting zijn er twee vrouwen die hun verstand gebruiken en de keus van de boeren in kwestie niet afwachten. Alberdien, die zo enthousiast aan het avontuur is begonnen, kiest voor zichzelf. Olke en Sandra moeten het nu samen zien te rooien. Iets in Griet zegt dat dit niet gaat lukken. Sandra geeft aan dat ze de tijd wil nemen, terwijl ze in een van de eerste afleveringen nogal rap zei, dat ze wel in Texas zou kunnen wonen.
Het feit dat Riks streng in de leer is breekt Eline op. Ook daar kijkt Griet niet van op. Ze herinnert zich het gezicht van deze vrouw toen Riks voor het eten hardop in gebed ging. Beter ten halve gekeerd, dan ten hele gedwaald. Lekker terug naar huis en je zoontje.
Verbijsterend hoe Riks zijn achtergebleven date behandelt. ‘Hou de eer aan jezelf en pak de koffers. Beter zonder dan met zo’n vent in Canada.’ mompelt Griet.  
In Zambia vallen tien mango’s als rijpe vruchten uit de boom. Het is Griet een raadsel waarom Marc pas na de tiende mango in aktie komt. Hij moet waarschijnlijk van Yvon de spanning opbouwen. Ook hier is het duidelijk, Annekim en Marc vinden elkaar echt leuk.
In verband met de kijkcijfers moet super twijfelaar David nog een week wachten om zijn geheim prijs te geven.
Ivo Niehe lift handig mee op het succes van Boer zoekt Vrouw, hij gooit er een praatje met een Libelledeskundige tegenaan. Wat die dame vertelt heeft Griet zelf ook al bedacht, zij had wel bij Ivo Niehe kunnen zitten. Maar in Hilversum werkt de formule Ons kent ons, daar komt een onbekende zandvlo niet tussen.
Als het zo uitkomt, meten ze daar met twee maten. Waar de ene scheve schaats breed wordt uitgemeten, wordt de andere in de luwte gehouden. Inmiddels vraagt heel Nederland zich af hoe fris en fruitig Umberto nog is.
Dit alles overwegend gaat Griet op de leestafel op zoek naar haar zuster.
Ze vindt Miet in mineur op de voorpagina van de streekkrant.
Doorgaans is Griet de zwartkijker van het duo maar vanavond is bij Miet de stemming tot het nulpunt gedaald.

‘Er valt niets vrolijks te melden. In Den Haag wordt op alle fronten gezwegen. Schipper zit tegen Pasen als een broedse kip op de eieren, die moet je dus niet storen. Op het wereldtoneel is het één brok misère. 
Gifgas, bommen, aanslagen. Ik vraag me serieus af hoe lang het binnen onze landsgrenzen nog rustig blijft.
Ooit komen we aan de beurt. Je weet alleen niet wanneer, waar en hoe.’

Griet, weet niets opbeurends te verzinnen. Ze laat zich meesleuren in de somberheid.
Zwijgend hippen de zusters naar hun zandkuil om de komende dagen de kopjes in het zand te steken.