zondag 6 augustus 2017

Miet en Griet 62

Twan tikt een eitje

Aan de voet van de vuurtoren in Egmond aan Zee liggen de gezusters Zandvlo in hun ligstoeltjes van de zon te genieten.
Tot nu toe verloopt de zomer rustig.
Griet tuurt naar de vloedlijn waar vriend Twan Zeemeeuw zijn veren staat te schudden nadat hij een duik in de golven heeft genomen. Het is vandaag niet de eerste keer dat ze Twan kopje onder ziet gaan.
‘Moet je kijken Miet, Twan gedraagt zich als een pelikaan? Hij dobbert niet, hij duikt. ’t Is niet normaal.’

‘Met Twan valt altijd iets te beleven, je kent hem toch. Misschien probeert hij een nieuwe vistechniek.’

Als de vogel uiteindelijk naast de strandstoelen van de zusters neerstrijkt zien ze dat het vliegen moeizaam gaat. Over de veren van hun vriend hangt een kleverige gele glans.
‘Wat is er met jou aan de hand?’ begint Griet meteen. ‘Je ziet er vies uit en lijkt wel vleugellam.’

‘Ik ben uitgegleden in de afvalcontainer van restaurant Zeeschuim. 
Normaal liggen daar restanten van mosselen, oesters en eierschalen, maar vanmorgen dreef tussen al dat lekkers vooral eidooier. Ik scharrelde erin rond, gleed uit en ging kopje onder. Ondertussen kreeg ik van het spul binnen en het smaakte zo lekker dat ik besloot een tijdje langer in de container te struinen, zo vaak krijg je niet de kans om rauwe eieren te eten, maar dat had ik beter niet kunnen doen.
Het goedje op mijn veren begon op te drogen en toen ik wilde wegvliegen kwam ik tot de ontdekking dat het als een soort lijm werkt. Met moeite bereikte ik de branding en daar duik ik nu al een halve dag om het hardnekkige spul kwijt te raken. Ik had jullie willen meenemen naar de Canal Parade in Amsterdam, maar ik kom met dit glansmiddel op mijn veren nog niet halverwege Castricum. 
Het spijt me meiden ik kan niet langer blijven ik voel dat mijn verenpak weer begint te verstijven. Ik neem nog een duik.’
Met bezorgde blik bekijken de zusters zijn capriolen. ‘Wat denk je Griet, moeten we hem waarschuwen dat er misschien gif in die eieren zit en dat hij de kans loopt ziek te worden? Sjef Kokkel heeft het vast niet vertrouwd. Er staat niet voor niets een bord buiten met de tekst dat de boerenomelet voor onbepaalde tijd van de kaart is gehaald.’

‘Twan kan wel tegen een stootje, meeuwen zijn snaaiers die eten doorgaans niet volgens de schijf van vijf. Misschien lopen wij wel meer gevaar. Ik las in het Sufferdje dat het gif ook in vlooienbanden zit, aan het aantal viervoeters op het strand te beoordelen hebben alleen vlooien last van dat goedje. 
Hoor je wat ik zeg Miet, alleen vlooien.
Wie weet wat het met ons doet als Twan hier komt buurten.’

Miet kijkt haar zuster doordringend aan. Typisch Griet, die ziet weer eens kans het nieuws uit te vergroten. ‘Ga jij meedoen aan die paniekstrooierij? 
Waag het niet hem de toegang te weigeren, eierstruif stuift niet, het kleeft. 
Hij kan de vleugels amper uitslaan. Als hij een papegaaiduiker was geweest had ie al lang in Ecomare gezeten, maar ja een ordinaire zeemeeuw moet zich maar zien te redden. Hij is hier, zoals gewoonlijk, van harte welkom.’

‘Ja, ja, zelfs een gevederd ei hoort erbij’, mompelt Griet giftig.
Miet besluit die opmerking niet te horen.

dinsdag 2 mei 2017

Miet en Griet 61

Lopend vuurtje

De gezusters Zandvlo vragen zich af wat er aan de hand is met de VVD.
De ene na de andere gezaghebber moet wijken wegens dubieuze praktijken.
Aanvankelijk vinden ze stuk voor stuk dat hen geen enkele blaam treft. 
Zo integer als een pas geboren baby, om na lang touwtrekken uiteindelijk toch het veld te ruimen. Na Opstelten, Teeven, en van der Steur om een paar kopstukken te noemen, ligt nu de voorzitter van de club onder vuur.

‘Het geweten van die lui lijkt gatenkaas’, vindt Griet. ‘Blijkbaar zien ze het verschil tussen goed en kwaad niet meer. In elk geval weten ze op het randje van de wet te balanceren. Als je geluk hebt val je de goede kant op, maar meestal gaat het mis. Terecht, je kan dan wel goed in de slappe was zitten en de wereld aan vrindjes hebben, maar wie zijn gat verbrandt moet op de blaren zitten. Doet die Keizer niet iets in verbrandingsoven? Waar rook is, is vuur. Benieuwd hoeveel lijken er nog uit de kast rollen of zou hij die opgestookt hebben.’

‘Scherpe opmerkingen, Griet. Doe je een rondje gezegdes? Dan heb ik er nog een paar in de aanbieding. Hij loopt zich het vuur uit de sloffen voor de VVD, maar nu wordt hem het vuur na aan de schenen gelegd door een paar wakkere journalisten. Zal je zien dat na een ‘gedegen’ onderzoek door zijn eigen clubleden het geheel een strovuurtje blijkt te zijn. Het schandaal Keizer sterft een langzame dood in de doofpot. Zand erover. Ook een leuke voor een begrafenisondernemer.’

‘Niet zo snel, Miet. Voorlopig hebben die journalisten nog wat ijzers in het vuur.
Wie weet wat er nog smeult, er zijn meer VVD-ers betrokken in deze zaak.
Wat dat betreft kunnen we nog een lading gezegdes loslaten. Dubbele petten, onder één hoedje spelen, de slager die zijn eigen vlees keurt. Oh, oh, wat zijn we integer. Ik vermoed dat Keizer in zijn eigen zwaard gaat vallen.
Om zijn woorden te gebruiken: ‘Als iemand bewijsbaar niet deugt, gaat die er met kop en kont uit.’

‘Mazzel voor de speurneuzen van ‘Follow The Money’ dat ze in Nederland wonen. Elders waren ze al in het gevang gezet.’

dinsdag 25 april 2017

Miet en Griet 60

Hartenboer

Deze week begint het circus rond de boeren vrijdag al.
De dames die er de brui aan hebben gegeven of niet zijn gekozen, zitten bij Jeroen Pauw om te vertellen dat ze uiteindelijk blij zijn met de afloop. 
Ze kunnen niet veel anders, want  gedane zaken nemen geen keer.
Griet kan zich niet aan de indruk onttrekken dat er met de VARA een afspraak is gemaakt. Blijkbaar ligt Matthijs van Nieuwkerk er helemaal uit bij Yvon.
Hij heeft vorige seizoenen waarschijnlijk net iets te veel de spot gedreven met haar programma en dus is ze uitgeweken naar een andere VARA-coryfee. 
Voor hetzelfde geld, of meer, was het Paul de Leeuw geweest. Zo werkt het in Hilversum. Men houdt elkaars broek op.

Uiteindelijk zitten aan het eind van de zoektocht naar de liefde vijf gelukkige boeren op het prachtige schip De Rotterdam. Griet moet weer een beetje snotteren als ze Herman en Fleur over hun liefde hoort vertellen. Komt je vrijer kennismaken met je ouders heeft ie een eigen gebakken taart mee. 
Hoe leuk is dat? Dit stel blijft bij Griet favoriet.
Met de anderen lijkt het ook goed te gaan. Marc voelt zich, zo te zien, wel op zijn gemak op de boerderij van zijn schoonouders in de Achterhoek. 
David heeft met de vriendinnen van Mara geen enkele moeite. Hij zoent ze alsof het oude bekenden zijn. Super!
Riks en Olke zochten, na de mislukte pogingen, het geluk uiteindelijk dichtbij huis. Wat je van ver haalt is lekker, gaat voor deze twee niet op. 
'So vanselluf ging dat duss niet.'

Griet is blij dat het avontuur met de boeren tot een einde is gekomen. 
Ze is wel uitgekeken. Het wordt tijd voor lange dagen voor hun zandkuiltje. 
Lekker commentaar leveren op wat er zoal te zien is op het strand en aan de boulevard. Dat laatste herinnert Griet aan haar zuster die zich op de leestafel weer verdiept in het laatste nieuws of de roddels in de zogenaamde boulevardpers. Ze vindt Miet slapend op het zonnebankbruine decolleté van Rachel Hazes, waarover verhalen de ronde doen die voor Miet ogenschijnlijk slaapverwekkend zijn. Niet zachtzinnig, schudt Griet haar wakker.

‘Wat doe jij nou? Je gaat toch niet liggen slapen op zo’n gevaarlijk plek? 
Als de leestafel eind van de avond wordt opgeruimd loop je kans onder de pulp geplet te worden. Voor je het weet lig je in de container voor oud papier en word je tot echte pulp vermalen.’

‘Ik lag daar gewoon lekker, mag het? Laat het verzinnen van horrorverhalen maar aan de mannen van de roddelpers over. Is het je ooit opgevallen dat de roddeltantes van dergelijke bladen en Tv-programma’s bijna allemaal mannen zijn. Ze behandelen je reinste flauwe kul alsof het wereldnieuws is. Ik ga hier geen namen noemen, maar bij RTL-Boulevard is het doorgaans vijf tegen twee. Let er maar eens op.’

Even zwijgt Griet en dan zegt ze fijntjes: ‘Val jij even door de mand, je leest niet alleen pulp, je bekijkt het zelfs. Jij mag nooit meer iets zeggen over Boer zoekt vrouw.’

Andermaal vertrekken de dames zwijgend naar hun zandkuil.

maandag 17 april 2017

Miet en Griet 59

Bedank foor die bloeme

De wereld is momenteel een zorgelijk kruitvat, maar in Nederland is het alles Panda wat de klok slaat. Miet en Griet volgen, stik jaloers over zoveel belangstelling, het nieuws over de zwart-witte wolbalen. Het staat in geen verhouding tot de aandacht die de gezusters krijgen met hun eigen blog van een handjevol volgers. Gelukkig komen ze na een paar dagen tot de ontdekking dat het opgeklopt gedoe is. Veel geblaat en weinig wol voor zover je dat van pandaberen kunt zeggen.
De beesten zelf kunnen er niets aan doen. Het is de mens die op hol slaat in dit peperdure avontuur. Zonder blikken of blozen gaan er miljoenen over tafel voor een huisvesting die verdacht veel op het restaurant van Van der Valk in Breukelen lijkt. Ook zo’n wangedrocht met overdreven tierelantijntjes. 
Echt gek is het idee niet want de nieuwe baas van de panda’s heeft nog een ander lievelingsdier en wel de Toekan. Kom je toch aardig in de buurt van de restaurantketen.
Een krul meer of minder boven hun hoofden zal de Panda’s een zorg zijn. 
Zolang die op hun gat kunnen zitten en bamboe te knagen krijgen is het in Rhenen goed toeven. Weten zij veel dat de toegangsprijzen voor de dierentuin omhoog gaan en dat de te verwachten parkeerproblemen moet worden opgelost. Terwijl de beren in afzondering zitten om bij te komen van de jetlag, liggen hun afbeeldingen in heel Rhenen te kust en te keur te koop. Pandabroodjes, pandagebak, pandamaskers, pandakleding. 
De aandachttrekkers uit China zijn echte smaakmakers.

‘Sjef Kokkel zou een handeltje in bamboe moeten beginnen’, mijmert Miet. ‘Bamboesoep op de menukaart sluit mooi aan bij de actualiteit. Trouwens als de gekte rond Wu Wen en Xing Ya is geluwd zouden we Twan kunnen vragen ons een keer naar Rhenen te vliegen om het beroemde stel met eigen ogen te zien.’
Griet heeft haar aandacht verlegd naar Boer zoekt vrouw en ze doet of ze de laatste opmerking niet heeft gehoord. Ze ploegt zich door de moeizame verhoudingen van Olke en Riks en Miet neemt het allerlaatste nieuws tot zich.

Met stijgende verbazing leest ze wat soortgenoten van hun goede vriend Twan op het Sint Pietersplein in Rome voor een ravage hebben aangericht. 
De bloemenzee die daar jaarlijks wordt opgetuigd om de toespraak van de Paus op te fleuren is gedeeltelijk vernield door meeuwen. Wat een maffiapraktijken. Mogelijk hebben de meeuwen iets tegen het geel-wit van de kerk, hoewel je dat van Italiaanse meeuwen niet zou verwachten. Meest waarschijnlijk is een wraakactie tegen de Nederlandse hooligans die destijds de fontein bij de Spaanse Trappen vernielden.
In gedachten hoort Miet de vernielers tegen elkaar krijsen.

‘We zullen de Hollanders met hun groene vingers een poepje laten ruiken.
Ruk ze uit de potten die gele narcissen. Vangen Pepone, een trosje rozen, ga er met je zwemvliezen op staan dansen. Avanti aanvoerders, Da Vinci, Berlos en Fellini verzamel de troepen, we gaan los. In formatie vliegen en de boel onderflatsen.
Niks Urbi et orbi foor die bloeme. Vernietigen die hap.’

Miet schudt haar kopje en zucht.
‘Arme Twan, een nieuwe smet op het blazoen van de meeuw.’
foto internet

dinsdag 11 april 2017

Miet en Griet 58

Miet ziet het somber in

In de keuken van restaurant Zeeschuim pinkt Griet een traantje weg als ze boer Herman met zijn Fleur in de weer ziet. Die jongen is tot over zijn oren verliefd.
Dat gaat helemaal goed komen met die twee.
Tot haar opluchting zijn er twee vrouwen die hun verstand gebruiken en de keus van de boeren in kwestie niet afwachten. Alberdien, die zo enthousiast aan het avontuur is begonnen, kiest voor zichzelf. Olke en Sandra moeten het nu samen zien te rooien. Iets in Griet zegt dat dit niet gaat lukken. Sandra geeft aan dat ze de tijd wil nemen, terwijl ze in een van de eerste afleveringen nogal rap zei, dat ze wel in Texas zou kunnen wonen.
Het feit dat Riks streng in de leer is breekt Eline op. Ook daar kijkt Griet niet van op. Ze herinnert zich het gezicht van deze vrouw toen Riks voor het eten hardop in gebed ging. Beter ten halve gekeerd, dan ten hele gedwaald. Lekker terug naar huis en je zoontje.
Verbijsterend hoe Riks zijn achtergebleven date behandelt. ‘Hou de eer aan jezelf en pak de koffers. Beter zonder dan met zo’n vent in Canada.’ mompelt Griet.  
In Zambia vallen tien mango’s als rijpe vruchten uit de boom. Het is Griet een raadsel waarom Marc pas na de tiende mango in aktie komt. Hij moet waarschijnlijk van Yvon de spanning opbouwen. Ook hier is het duidelijk, Annekim en Marc vinden elkaar echt leuk.
In verband met de kijkcijfers moet super twijfelaar David nog een week wachten om zijn geheim prijs te geven.
Ivo Niehe lift handig mee op het succes van Boer zoekt Vrouw, hij gooit er een praatje met een Libelledeskundige tegenaan. Wat die dame vertelt heeft Griet zelf ook al bedacht, zij had wel bij Ivo Niehe kunnen zitten. Maar in Hilversum werkt de formule Ons kent ons, daar komt een onbekende zandvlo niet tussen.
Als het zo uitkomt, meten ze daar met twee maten. Waar de ene scheve schaats breed wordt uitgemeten, wordt de andere in de luwte gehouden. Inmiddels vraagt heel Nederland zich af hoe fris en fruitig Umberto nog is.
Dit alles overwegend gaat Griet op de leestafel op zoek naar haar zuster.
Ze vindt Miet in mineur op de voorpagina van de streekkrant.
Doorgaans is Griet de zwartkijker van het duo maar vanavond is bij Miet de stemming tot het nulpunt gedaald.

‘Er valt niets vrolijks te melden. In Den Haag wordt op alle fronten gezwegen. Schipper zit tegen Pasen als een broedse kip op de eieren, die moet je dus niet storen. Op het wereldtoneel is het één brok misère. 
Gifgas, bommen, aanslagen. Ik vraag me serieus af hoe lang het binnen onze landsgrenzen nog rustig blijft.
Ooit komen we aan de beurt. Je weet alleen niet wanneer, waar en hoe.’

Griet, weet niets opbeurends te verzinnen. Ze laat zich meesleuren in de somberheid.
Zwijgend hippen de zusters naar hun zandkuil om de komende dagen de kopjes in het zand te steken.


maandag 3 april 2017

Miet en Griet 57

Griet leest roddelbladen

Vanavond is opnieuw saaiheid troef bij Boer zoekt Vrouw.
Rekken en erbij blijven lijkt het motto. Miet zit al snel op de leestafel en mist daardoor dat Herman zijn keus heeft gemaakt. Hij sluit een huilende Fleur in zijn armen. Griet gelooft wel in dit setje. Van de rest kan ze geen chocola maken.
Echt spannend wordt het niet. Tenzij je warmloopt voor een knuffelende dominee. Riks mag wel oppassen, straks heeft hij nog een concurrent.

Ondertussen leest Miet dat de nieuwkomer van Forum voor Democratie zijn eerste speech in de Tweede Kamer in het Latijn heeft uitgesproken. 
Wat zou zo’n man daar nou mee willen bereiken. Even laten zien hoe knap je bent en hoeveel lef je hebt? De Kamervoorzitter krijgt haar handen nog vol aan dit forum.
Miet leest ook dat je danig op je woorden moeten passen. Voor je het weet heb je een bedreiging aan de broek en moet je onderduiken. Miet ziet dat niet als een groot probleem. Jeuk is iets anders dan beledigingen spuien. Daarbij biedt een hoopje zand al snel bescherming. 
Griet, die is aangeschoven op de leestafel, denkt daar heel anders over. 
Voor haar is het de bevestiging dat je als zandvlo beter buiten de politiek kunt blijven.
Ze moet zien haar zuster op andere gedachten te brengen, desnoods met hulp van aan de weg timmerende BN-ers, die in groten getale op de leestafel liggen.
Hoewel ze gruwt van de meeste verhalen gaat ze er vol in om de neus van Miet in een andere richting te krijgen.’

‘Miet zet die politieke aspiraties opzij. Er ligt hier genoeg andere interessante kost op tafel. 
Hier moet je kijken, Linda wil vijf kilo afvallen en doneert voor iedere kilo, 
500 euro voor de honger in Afrika. Tjonge, zelf hongeren en daarmee andermans leed verzachten. Dat is pas nieuws. 
En dat dikkerdje van de Leeuw gaat ook weer eens aan de slag met zijn enorme omvang. Misschien kan hij meteen aan zijn stembanden laten sleutelen. 
Hoe vind je deze prent? Chantal Janzen in haar blootje, weliswaar verdekt opgesteld achter Jinek, maar toch.  Een gewaagde manier om het eerste nummer van je eigen glossy in de markt te zetten.
Dit is toch veel leuker om te lezen dan wat die vent in Den Haag aan fratsen uithaalt om in beeld te komen. Languit op een piano liggen kan iedereen. 
Ik geef toe Latijn is moeilijker, maar dat gaat hem ook niet vlekkeloos af.’

Tot genoegen van Griet, trapt Miet met open ogen in de val.
Verbijsterd hoort ze haar zuster aan. Dat ze Boer zoekt Vrouw kijkt is haar vergeven, maar de onzin die nu uit haar bekje komt, is niet te bevatten.
‘Ben jij op je hoofd gevallen en heb je een hersenbeschadiging opgelopen?
Mijn zuster van het ene op het andere moment fan van de roddelpers.
Sinds wanneer vind jij de capriolen van BN-ers interessant leesvoer?
Wat kan het jou schelen wie het met wie doet en hoe? Mij interesseert het in elk geval niet. Ik zeg je, met dergelijke onzin ga ik mijn tijd niet verdoen.
Dan richt ik de aandacht liever op Twan en zijn soortgenoten, die kunnen wel wat steun gebruiken nu het broedseizoen begint en de nepeieren en flesjes maisolie in stelling worden gebracht. 
Vorig jaar heeft de rechtbank daar nog een stokje voor gestoken, maar dit jaar mag een aantal steden toch bestrijdingsmiddelen gebruiken om overlast van meeuwen tegen te gaan.
Hoewel ik betwijfel of Twan daartegen in het geweer komt.
Ik denk dat hij het diep in zijn hart wel eens is met die bestrijdingsmethodes.
Wat hem betreft kan de aanwas van de meeuwenkolonie niet langzaam genoeg gaan. klik hier
Weet je nog dat hij zich vorig jaar wild ergerde aan het gedrag van zijn achterneef Jopke. Een oproerkraaier zonder manieren en een grote bek. 
Ik vermoed dat Twan het niet erg vindt dat een type als Jopke wordt gehinderd in de voortplanting. We zullen het hem vragen als hij langskomt en indien gewenst onze diensten aanbieden. 
Kom we gaan naar huis en dan moet je me onderweg toch eens uitleggen hoe dat zit met je onverwachte liefde voor de roddelpers’ 

Voorlopig is Griet tevreden met deze wending en is een vlucht naar Den Haag op afstand gezet.

maandag 27 maart 2017

Miet en Griet 56

Voor wat hoort wat

Omwille van de vrede houdt Miet haar zuster vanavond gezelschap tijdens 
Boer zoekt vrouw. Griet heeft haar bijgepraat over vorige week, hoe in elk geval twee vrouwen hun verstand hebben gebruikt en zelf de handdoek in de ring hebben gegooid. De boeren die het overkomt wordt het op deze manier gemakkelijk gemaakt.
Riks, eeuwig met de handen in de zakken of met enorme werkhandschoenen aan lijkt niet erg onder de indruk van het vertrek van Claudia. 
Ook Marc reageert nogal onderkoeld op de tranen van Irene.
Ondertussen stuurt Olke de vegetarische Harriët naar huis. Volgens zijn vader past een vrouw die geen vlees eet niet in de familie.
In Roemenië bezorgt David Jorien een berg verdriet. Zij heeft zich iets te rijk gerekend.
Herman, die al vroeg moest kiezen, schiet niet op in de driehoek met zijn twee dames. Zijn moeder probeert wat grip op de situatie te krijgen.
Miet heeft met dit nieuws onder haar schild geen hoge verwachtingen van wat ze vanavond gaat zien.

Op weg naar de keuken van restaurant Zeeschuim ziet ze op de leestafel een blad liggen.
Haar oog valt op een foto van een vent die languit op een zwarte vleugel ligt.
De kop erboven luidt: ‘Kan mijn piano mee naar de Tweede Kamer?’ 
Eigenlijk wil ze dat artikel liever lezen dan naar die saaie boeren kijken, maar ze besluit om Griet haar zin te geven.
Halverwege de uitzending afhaken kan altijd nog.
Miet moet al snel moeite doen om zich niet te vervelen. Bij Olke worden door het Famke en Sunshine eieren gebakken en Texaanse laarzen gekocht. 
De picknick moet losjes lijken maar Miet haar schild gaat van de gedwongen sfeer extra strak staan.
In Canada staan twee vrouwen in de sneeuw, met gevaar voor eigen leven, tussen twee grote landbouwwerktuigen om de boel aan elkaar te koppelen. 
Hier kun je in elk geval zien dat Marit vast besloten is Riks aan de haak te slaan.
De moestuin in Frankrijk biedt gelegenhied tot een diepgaand gesprek. 
Herman wordt er niet veel wijzer van.
In Zambia geeft het spelevaren op de waterscooter nog enige golfbeweging en Marc mag zonnebrandcrème op een paar schouders smeren. Zo te zien gaat hem die handeling niet slecht af.
Als In Roemenië David een vuurtje stookt en letterlijk en figuurlijk een rookgordijn optrekt, vindt Miet het genoeg geweest. Ze trekt zich terug op de leestafel. Wat verder nog gebeurt met de boeren hoort ze wel van Griet. Die is nog niet uitgekeken op de zelf gekozen martelgang.

Miet leest dat het de nieuwe partij, Forum voor Democratie, is gelukt bij de laatste verkiezingen, vanuit het niets, twee zetels in de Tweede Kamer te bemachtigen.
De grootste zorg is nu dat de vleugel van een van de heren niet in zijn toekomstige werkkamer past. Miet begrijpt er niets van. Behalve boeken schrijven en een dubieuze mening geven heeft de man nog geen enkele prestatie geleverd en nu al noten op zijn zang.
Landsbelang moet toch het belangrijkste zijn waar je in Den Haag mee bezig bent. Pingelen op je piano doe je maar thuis in je vrije tijd. Het lijkt haar een vent om in de gaten te houden, mogelijk een doelwit om eens flink jeuk te bezorgen. Nu alleen nog zien of ze Griet mee kan krijgen. Desnoods gaat Miet, om haar zus in de juiste stemming te krijgen, volgende week weer een halfuurtje tussen de pannen zitten.
Voor wat hoort wat.